Ο Μοσκοβιτσί και οι μεταμορφώσεις του

Μια Δευτέρα του Ιουνίου του 1997, ένας άγνωστος νεαρός με πρόωρη φαλάκρα μπήκε στην αίθουσα του γεύματος των υπουργών εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε των 15. Κατέλαβε τη θέση πίσω από την ταμπελίτσα της Γαλλίας και κοιτούσε γύρω του στη μικρή αίθουσα, όπου προσέρχονταν ένας, ένας διάφορα «τέρατα» της ευρωπαϊκής πολιτικής εκείνης της εποχής, ο Ντελόρ, ο Γκένσερ, ο Χάου, ο Βαν ντερ Μπρούκ, ο Γένσεν, ο Σολάνα και άλλοι λιγότερο γνωστοί ανάμεσα στους οποίους και ο υπογράφων. Το διπλωματικό κουτσομπολιό κινητοποιήθηκε αμέσως και σε λίγα λεπτά ξέραμε ότι ο άγνωστος νεαρός λεγόταν Μοσκοβιτσί και ήταν ο νέος υφυπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων, που είχε επινοήσει ο τότε σοσιαλιστής Πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν, που ήταν σε πλήρη κατάρρευση.

Μέχρι το βράδυ μερικά από τα ερωτήματά μου είχαν λυθεί. Είχα στα χέρια μου ένα βιογραφικό του. Ήξερα ότι είχε σπουδάσει φιλοσοφία και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, όπου είχε γνωρίσει τον Ντομινίκ Στρος – Καν και είχε γίνει στενός φίλος και οπαδός του. Ενώ ήταν φοιτητής, είχε ενταχθεί σε μια τροτσκιστική ομάδα, που λεγόταν Επαναστατική Κομμουνιστική Ένωση, την οποία εγκατέλειψε για να πάει με τους Σοσιαλιστές. Μου έμεναν όμως αρκετές ερωτήσεις. Γιατί ένας Γάλλος υπουργός:

-        Λεγόταν Μοσκοβιτσί, δηλαδή στα ρουμάνικα κάποιος που ήρθε από τη Μόσχα

-        Ποιες ήταν οι ρίζες του μίσους, που είχε εναντίον της Ελλάδας, όπως φαινόταν από εκείνη τη συζήτηση εκείνου του απογεύματος στο Συμβούλιο (Στις ενδοκοινοτικές συζητήσεις υποστηρίζεις μία άποψη ή ένα αίτημα και αν το θέμα σου είναι αδιάφορο, απλώς σωπαίνεις. Αν η Προεδρία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σου λύνουν το θέμα με την πρότασή τους, τότε εσύ δεν μιλάς καθόλου).

Θα θυμίσω πως εκείνη την εποχή το Ισραήλ παρά φύσιν είχε συνάψει στενότατη συνεργασία με την Τουρκία. Ενώ εμισήτο βαθύτατα από τον τουρκικό λαό και εν πάσει περιπτώσει, αν το επιχείρημα των Ισραηλινών ότι είναι μια δημοκρατία περιστοιχισμένη από τυραννικά καθεστώτα έχει καμιά αξία, τότε αυτή η υποστήριξη δεν μπορεί να προέρχεται από την Τουρκία, που κάθε άλλο από δημοκρατικές δάφνες μπορεί να διεκδικήσει. Στις επόμενες μέρες ο Μοσκοβιτσί συνέχισε να καταστρέφει συστηματικά την ποιότητα των σχέσεων, που είχαν διαμορφωθεί, μεταξύ Ελλάδος και Γαλλίας, ακόμα και όταν οι κυβερνήσεις ήταν διαφορετικής ιδεολογίας και πολιτικού προσανατολισμού. Αποκαλύφθηκε βέβαια ότι ο πατέρας του ήταν Ρουμανοεβραίος και το όνομά του σήμαινε απλώς κάποιος που έρχεται από τη Μόσχα. Εξάλλου και η μητέρα του Μαρί Μπρόμπεργκ ήταν Εβραία ψυχαναλύτρια.

Δεν ήμουν ποτέ αφελής. Ήξερα ότι το «Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία» ήταν υπερβολικό και ότι η Γαλλία ήταν μια μεγάλη χώρα, που είχε πολλά και ποικίλα συμφέροντα στην περιοχή μας και ότι μόνο μερικά από αυτά εξυπηρετούντο καλύτερα αν η Ελλάδα νόμιζε ότι η Γαλλία συμπορευόταν μαζί της. Ήξερα επίσης ότι οι απανταχού Εβραίοι υποστήριζαν με λύσσα το κράτος του Ισραήλ, ιδιαίτερα σε χώρες όπου η κοινότητά τους είχε ισχυρή επιρροή στον τύπο, στην πολιτική ζωή και στο διπλωματικό σώμα.

Ο Μοσκοβιτσί, λοιπόν, κατά την πρόχειρα διαμορφωμένη αντίληψή μου, υποστήριζε τότε τη συμμαχία Τουρκίας – Ισραήλ και έτσι η Ελλάδα είχε αποκτήσει έναν ακόμη ταλαντούχο και φλύαρο εχθρό κυρίως γύρω από το βασικό θέμα της εξωτερικής της πολιτικής, που ήταν η είσοδος της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή ένωση, χωρίς να έχει λυθεί αναγκαστικά το πρόβλημα της κατοχής και της ύπαρξης τουρκικών στρατευμάτων πάνω στο νησί.

Τα πράγματα φαίνεται ότι έχουν αλλάξει τώρα. Το σοσιαλιστικό κόμμα δεν μπορεί να διεκδικήσει πια την Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, όπως αποδείχθηκε και στις πρόσφατες εκλογές. Φαίνεται ότι οι Γάλλοι Εβραίοι έχουν μεταφέρει τις δραστηριότητές τους αλλού (ο γραμματέας του σοσιαλιστικού κόμματος στις εκλογές, που ηττήθηκε δυστυχώς παταγωδώς, ήταν ελληνικής καταγωγής, ο Λέσβιος Καμπαδέλλης). Τέλος και το σημαντικότερο από όλα έχουν αλλάξει τα γεωστρατηγικά δεδομένα της περιοχής μας. Η Τουρκία έχει έρθει σε σύγκρουση με τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κράτη και φαίνεται ότι προς το παρόν έχει εγκαταλείψει την ευρωπαϊκή της προοπτική. Ασταθής απορροφάται όλο και περισσότερο από το κουρδικό πρόβλημα και στρέφεται προς την Ασία. Αλλά και η Κύπρος είναι πια πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκή Ένωσης χάρη σε μια πολιτική για την οποία αισθάνομαι, πιστεύω, δικαιολογημένη υπερηφάνεια.

Τα γράφω αυτά όχι για να μνησικακήσω ή να ζητήσω κανενός είδους λογαριασμό. Ίσως ο Πιερ Μοσκοβιτσί να είναι ειλικρινής φίλος της Ελλάδας και η υποστήριξή του προς την κυβέρνηση Τσίπρα να είναι ειλικρινής. Θέλω απλώς να θυμίσω ότι θέσεις στρατηγικής σημασίας για το μέλλον της Κοινότητας δεν παραχωρούνται επιπόλαια από τα κράτη μέλη. Προϋποθέτουν μακροχρόνιο και βαθύ παζάρι και αυτός, που θα κερδίσει την υποστήριξή μας, πρέπει να είναι σε θέση να εξαναγκάσει την κυβέρνηση της χώρας καταγωγής του, ώστε να κάνει όλα όσα χρειάζονται για να υπάρξει θετική έκβαση.

Και ο τύπος καλό θα ήταν να πάψει να ενθουσιάζεται κάθε φορά που ο κύριος Μοσκοβιτσί επιδεικνύει τις νέες του θετικές διαθέσεις απέναντι στην οικονομική ανασυγκρότηση της Ελλάδας. Δεν είμαστε οικόσιτα σκυλιά Βεσσαραβίας.

 

 

 

 

 

LinkedInShare/Bookmark
Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

ΥΒΟ 4208

Έχω το προνόμιο να κατοικώ πολύ κοντά σε μια από τις πιο λαμπρές παραλίες της Αττικής. Σε 45 χιλιόμετρα από την πλατεία Συντάγματος, γαλανά νερά που δεν ρυπαίνονται από οποιοδήποτε συνωστισμό δελεάζουν Αθηναίους και τουρίστες έξι μήνες το χρόνο. Προσφέρουν πάσης φύσεως ευκαιρίες για επαφή με τη θάλασσα, από την απλή κολύμβηση μέχρι τα Jetski τελευταίας τεχνολογίας. Και αυτό, ότι και να λένε οι εκάστοτε λαϊκιστές, σε όλες τις τιμές, που μπορεί να αντιμετωπίσει μια πελατεία που ξεκινάει από τον απλό πολύτεκνο μεροκαματιάρη και φτάνει μέχρι τους μεγιστάνες του πλούτου της ξέφρενης παγκοσμιοποίησης.

Ξεκινώντας απ’ το σπίτι μου, ακολουθώ την τεθλασμένη οδό Αργοναυτών, φτάνω στο αρχοντικό συγκρότημα σχολικών κτιρίων και γυμναστηρίων, που οικειοποιήθηκε γλείφοντας ο σημερινός Αντιπεριφερειάρχης της κυρίας Δούρου, τότε δήμαρχος Καλυβίων Πέτρος Φιλίππου και κατασκεύασαν οι διαδοχικές επάρατες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Δίπλα ακριβώς στα σχολικά κτίρια υπάρχει ένα εξαθλιωμένο δασάκι με πυκνή πευκοφυτεία. Δεκαετίες τώρα κανείς από τους εκπαιδευτικούς μας της κεντροαριστεράς και της προόδου δεν σκέφτηκε να βγάλει για μια ώρα άτυπης γυμναστικής τους μαθητές με σκοπό να καθαρίσουν το δασάκι, που αποτελεί, κάθε φορά που κάνει ζέστη, με τα ξερά κλαδιά του, τις πευκοβελόνες του, τα κουκουνάρια και τα ρετσίνια του μια πραγματική ωρολογιακή βόμβα για τα παρακείμενα σχολεία και γενικότερα για την περιοχή.

Εκεί απέναντι από τα σχολεία στρίβουμε στην οδό Φαίδρας και αμέσως μπροστά μας, με όλο του το μεγαλείο, μπροστά στον αριθμό 2 του δρόμου προβάλλει το AlfaRomeoΥΒΟ 4208, που με σκασμένα λάστιχα, καλυμμένο από σκόνες και σκουπίδια, εδώ και δέκα χρόνια είναι ακινητοποιημένο.

Τα πέντε πρώτα χρόνια διαπίστωνα απλώς την παρουσία του. Μετά, σιγά, σιγά, άρχισε να μου γίνεται έμμονη ιδέα. Απευθύνθηκα στο Δήμο και με όλη τη μεγαλοπρέπεια, που διέθετε πολύ καιρό πριν την γνωρίσουν οι Πανέλληνες «η Αριστερά στην εξουσία», μου απάντησαν ότι αυτό δεν τους αφορούσε, διότι τέτοιου είδους αυτοκίνητα τα χειρίζεται η αστυνομία. Ήρθα σε επαφή με την αστυνομία και με ρώτησαν, σαν να ήταν δικιά μου υποχρέωση να γνωρίζω, αν το εν λόγω αυτοκίνητο είχε αριθμό ή όχι. Όταν τους απάντησα ότι είχε, μου έδωσαν ένα μικρό μάθημα άμεσης δημοκρατίας λέγοντας ότι εφόσον υπήρχε αριθμός υπήρχε και ιδιοκτήτης και επομένως, αν με ενοχλούσε το αυτοκίνητο θα έπρεπε να ζητήσω τη μετακίνησή του από τον ιδιοκτήτη και όχι από την αστυνομία.

Ξαφνικά προ δύο ετών και ενώ είχα αρχίσει να απελπίζομαι, έλαμψε μια μικρή ακτίνα αισιοδοξίας. Συνεργεία άρχισαν εργασίες και στα δύο παρακείμενα παραθεριστικά σπίτια, που ήταν εγκαταλελειμμένα. Κλάδεψαν δέντρα, ξερίζωσαν τους θάμνους και τα αγριόχορτα, έβαψαν το εξωτερικό και διόρθωσαν σκάλες και πόρτες.

Το λογικό θα ήταν κάποιος να μετακινούσε επιτέλους και το επί δεκαετία ακινητοποιημένο αυτοκίνητο. Φευ όμως! Οι εργασίες τελείωσαν, τα συνεργεία απήλθαν. Κάποια ανθρώπινη παρουσία εμφανίζεται τις καλοκαιρινές ημέρες αλλά το AlfaRomeo είναι πάντα στη θέση του ακίνητο με τα λάστιχα ξεφουσκωμένα, γεμάτο σκουπίδια, πευκοβελόνες, αράχνες και άλλα δείγματα παρακμής. Υπάρχει άραγε κάποιος που μπορεί να αναλάβει να λύσει αυτό το πρόβλημα κατάληψης δημοσίου χώρου, κινδύνου για την κυκλοφορία και έλλειψης στοιχειώδους κοινωνικής ευαισθησίας; Δεν ενδιαφέρεται άραγε η AlfaRomeo, που ένα προϊόν της ξεφτιλίζεται με αυτόν τον τρόπο; Δεν ενδιαφέρεται ο Δήμος Σαρωνικού, που αντικατέστησε τον παλιό Δήμο Καλυβίων και τον κατέλαβε η ΝΔ με τον πιο άμεσο συνεργάτη του παλαιού Δημάρχου(!), προσωπικό φίλο, όπως διαδίδει ο ίδιος, του σημερινού αρχηγού της ΝΔ; Δεν ενδιαφέρονται τα σχολεία και το σχολικό προσωπικό; Δεν ενδιαφέρονται οι μαθητές και οι γονείς για τον περιβάλλοντα χώρο; Σε τι ζούγκλα ζούμε επιτέλους;

Το αγαπημένο μου ΥΒΟ έχει αριθμό, άρα έχει ιδιοκτήτη. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει κοινωνία, ως ιδιότροπος γέρος που είμαι, θα δημοσιοποιήσω το όνομά του μετά την 1η Σεπτεμβρίου μέχρι να μετακινήσει το αυτοκίνητο που έχει εγκαταλείψει αυτός ή όποιοι άλλοι αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις του. Δεν είμαι πια βουλευτής της περιοχής αλλά πιστεύω ότι μπορώ να συμβάλλω στη διαμόρφωση μια κοινής άποψης για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. «Με από τα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα θα ασχοληθούμε τώρα;» Ναι αγαπητοί φίλοι. Αφού δεν είμαστε ικανοί για τίποτα σπουδαιότερο…

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Κάτω τα χέρια από τη ναυτιλία ΙΙ

Οι εθνικολαϊκιστές, που κυριαρχούν στην πολιτική και ιδεολογική σκηνή από το 2015, μίσησαν θανάσιμα τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας κο. Σόιμπλε. Κάθε φορά που ο λαμπρός αυτός πολιτικός, που έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για την ισχύ της γερμανικής οικονομίας και την ευημερία του λαού του, τολμούσε να εκφράσει ορθότατες απόψεις για τις μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να κάνουμε ή απλώς για την αυτονόητη ιδέα ότι τα δανεικά, που έχουμε σπαταλήσει δεξιά και αριστερά, έπρεπε να επιστραφούν στους εργαζόμενους της Γερμανίας και των άλλων χωρών, που έχουν την ατυχία να συνυπάρχουν στο ενιαίο ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα μαζί μας, καταδικαζόταν ως χιτλερικός, ρατσιστής και ανθέλλην. Ακόμα και «κομπλεξικό σακάτη» τον είχαν χαρακτηρίσει οι πιο βρωμεροί και τρισάθλιοι από τους τυχάρπαστους, που μας κυβερνούν ή εκφράζουν τον πολιτισμό των Εξαρχείων ατιμώρητα.

Ξαφνικά, ίσως γιατί βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο – πολιτικός είναι και αυτός, έχει ανάγκη βλέπεται από ψήφους για να εκλεγεί και οι ανθρωποπίθηκοι υπάρχουν και στη Γερμανία, δεν είναι μονοπώλιο της χώρας μας – εξέφρασε για πρώτη φορά μια ιδέα, που είναι αδικαιολόγητη, αστήρικτη και εχθρική για την Ελλάδα, την ανάπτυξή της και την προσπάθεια ανόρθωσης που κάνει ο ελληνικός λαός. Ως εκ θαύματος όσοι τον έβριζαν, τον αγάπησαν, πρόβαλαν την ιδέα του, πάψαν οι εναντίον του κατηγορίες και άδικες καταγγελίες. Τι ήταν αυτό που συνάσπισε Έλληνες αριστερούς, αντιεξουσιαστές των Εξαρχείων και Γερμανούς χριστιανοδημοκράτες; «Να φορολογηθούν οι Έλληνες εφοπλιστές», είπε ο Σόιμπλε.

Η πρόταση είναι βλακώδης ως μη εφαρμόσιμη. Ο πλοιοκτήτης έχει επενδύσει τα λεφτά του ή τα λεφτά που έχει δανειστεί σε ένα αυτοκινούμενο πλωτό μέσο μεταφοράς, αλιείας ή διενέργειας εργασιών στη βαθιά θάλασσα. Το αντικείμενο των επενδυτικών του προσπαθειών μετακινείται. Ο πλοιοκτήτης όμως δεν γίνεται αυτόματα εφοπλιστής επειδή είναι ιδιοκτήτης ενός πλωτού μέσου μεταφοράς. Μπορεί να αλλάξει σημαία και να καταφύγει σε έναν από τους υφιστάμενους φορολογικούς παραδείσους. Ήδη εξάλλου πολλοί το κάνουν για το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος του στόλου τους. Πέραν όλων αυτών όμως ο εφοπλιστής είναι χειριστής γνώσεων, ταλέντου και πείρας που αφορά το σύνολο του διεθνούς εμπορίου δια θαλάσσης. Είναι εκφραστής μιας παράδοσης που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Γνωρίζει πώς να επιτυγχάνει την καλύτερη ναύλωση, πώς να της δίνει την απαιτούμενη διάρκεια, πώς να τη συνδυάζει με χρηματοδοτήσεις τραπεζικές και άλλες. Τέλος ο εφοπλιστής πρέπει να έχει και τύχη. Για κάθε έναν που καμαρώνει τα πλούτη του και τον στόλο του υπάρχουν δεκάδες που καταστράφηκαν συχνά χωρίς ιδιαίτερα να το αξίζουν. Απλώς τους έτυχε «μια στραβή».

Οι πρόγονοι των Ελλήνων Μινωίτες της Κρήτης έλεγχαν σχεδόν κατά αποκλειστικότητα το εμπόριο όλου του γνωστού τότε κόσμου. Η Αθήνα, ιδιαίτερα μετά την καταναυμάχηση των Περσών στη Σαλαμίνα, επικράτησε σε όλο το Αιγαίο και παραπέρα στη δυτική και νότια Μεσόγειο. Οι περιπέτειες ήταν πολλές στη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και νωρίτερα στη μακρόσυρτη αγωνία του Βυζαντίου. Στη σύγχρονη αντίληψή μας για την ιστορία ξεχνάμε πολλές φορές ότι ο οθωμανικός στόλος είχε κυρίως Έλληνες ναύτες και ότι ο μεγαλύτερος ναύαρχος της τουρκικής ιστορίας ο αποστάτης Νουρεϊντίν Μπαρμπαρόσα είχε γεννηθεί σε ένα σπίτι ορθόδοξων Ελλήνων ψαράδων στη Μυτιλήνη.

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, η ναυτιλία είναι ο κλάδος όπου οι Έλληνες διαπρέπουν. Έχουν σύμφωνα με τον Lloydsπλοία χωρητικότητας 334 εκατομμυρίων dwt(deadweighttonnage). Η Γερμανία έχει μόλις 132 και όλες οι πέντε πρώτες χώρες της Ευρώπης που ακολουθούν συγκεντρώνουν όλες μαζί ένα μίζερο 154 εκατομμύρια dwt. Ως προς τον αριθμό των πλοίων η Ελλάδα είναι έκτη στον κόσμο με 5226 πλοία, η Γερμανία έχει 4464, αν και τα κριτήρια νηολόγησης είναι πολύ πιο ελαστικά. Η ποντοπόρος ελληνική ναυτιλία έχει συνεχώς ανανεώσει τον στόλο της τα τελευταία χρόνια. Ακόμα και στη μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων όπου με 1564 πλοία η Γερμανία κρατάει με 28,5% την πρώτη θέση, η Ελλάδα είναι στην τρίτη θέση, μετά από την Κίνα και θα ανέβει σε λίγο στη δεύτερη πλησιάζοντας επικίνδυνα τη Γερμανία. Η μέση ηλικία των ελληνικών πλοίων άνω των 2000 τόνων ήταν 19,9 έτη το 2003 για να είναι σήμερα 10 έτη με ισχυρή πτωτική τάση.

Όπως επέτυχαν, με σπάνιες εξαιρέσεις, τη μετατροπή του ιστιοφόρου στόλου σε ατμήλατο, οι Έλληνες εφοπλιστές ετοιμάζονται να επικρατήσουν μετά από τη θριαμβευτική τους κατάκτηση της αγοράς τάνκερ και των πλοίων ποικίλου φορτίου και σε τομείς όπως είναι η κρουαζιέρα και η μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων. Εκεί δηλαδή όπου οι Γερμανοί θεωρούσαν ότι λόγω άλλων πλεονεκτημάτων που διαθέτουν (οργάνωση σύγχρονο κράτος που δεν εχθρεύεται την ιδιωτική πρωτοβουλία αλλά την ενισχύει, άψογη συνεργασία πανεπιστημίων, επιχειρηματιών και ινστιτούτων έρευνας και τεχνολογίας) τους ανήκει η πρωτοπορία.

Οι Έλληνες εφοπλιστές βέβαια φορολογούνται και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις και δραστηριότητες υφίστανται βαριά φορολόγηση κάθε φορά που έρχονται σε επαφή με τον ελλαδικό χώρο. Ποιοι παίζουν λοιπόν το παιχνίδι της Γερμανίας και χειροκροτούν τον κο. Σόιμπλε για πρώτη φορά στη ζωή τους; Η απάντηση είναι εύκολη. Οι πάσης φύσεως χρεωκοπημένοι και περιθωριακοί, που εκφράζουν με μεγάλη γνησιότητα την πατροπαράδοτη ευχή του αποτυχημένου και μνησίκακου Έλληνα στο γνωστό ανέκδοτο. «Θεέ μου να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα».

Δε ζητάμε κανενός είδους ετεροδικία για τους εφοπλιστές. Αλλά λίγος πατριωτισμός και εθνική υπερηφάνεια θα έπρεπε να λειτουργήσει και για αυτούς, που οικοδόμησαν με τα κέρδη τους ένα μέρος της σύγχρονης Ελλάδας.

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Κάτω τα χέρια από τη ναυτιλία Ι

Ο κύριος Σόιμπλε, Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, είναι πολιτικός. Εκλέγεται ελεύθερα και δημοκρατικά από πολίτες που τον εκτιμούν και τον σέβονται για τις ιδέες του και την πολιτική του πρακτική. Είναι συμπαθής ως άνθρωπος. Θύμα, πριν από δεκαετίες, μιας επίθεσης, που σε μεγάλο βαθμό αποδόθηκε σε παραφροσύνη, καταδικάστηκε έκτοτε να κινείται καθισμένος σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Η σημερινή Γερμανία έχει πολύ προχωρημένο σύστημα αλληλεγγύης προς τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ). Σε κάθε δημόσιο κτήριο, για όσους έχουν προβλήματα ευκινησίας, υπάρχουν μπαστούνια, δεκανίκια και καροτσάκια, για τις χειρότερες περιπτώσεις. Συμπαθέστατοι νεαροί και νεαρές σπρώχνουν το καροτσάκι σου και σε ξεναγούν, με την ευκαιρία αυτή στο κτήριο, που συνήθως προέρχεται από τη συνένωση πολλών κομματικών κτηρίων του «Κράτους, των Αγροτών και των Εργατών» και είναι ως εκ τούτου αχανές.

Ο Σόιμπλε όμως έρχεται πάντα με το καροτσάκι του στα συμβούλια υπουργών και επιμένει πεισματικά να γυρίζει τις ρόδες ο ίδιος αρνούμενος κάθε βοήθεια. Ο Σόιμπλε είναι μαχητικός. Υποστήριξε τις πιο σημαντικές υποθέσεις ατομικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας πολλές φορές ενώ η αρχηγός του κυρία Μέρκελ έπαιρνε αντίθετη πιο συντηρητική θέση.

Έπρεπε να φτάσει η φήμη του στα βάθη των Βαλκανίων, όπου κατοικεί ο μεγαλύτερος συκοφάντης και υβριστής λαός της περιοχής για να του βγει το όνομα ότι ήταν δήθεν εθνικοσοσιαλιστής. Υπήρχε ένας λαός στα Βαλκάνια που δεν ντρεπόταν όταν κάποιος σαν τον Καμμένο συκοφαντούσε κάποιον σαν τον Σόιμπλε. Οι Έλληνες θεώρησαν έκτοτε τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας ως εμπνευστή κάθε λύσης που δεν τους άρεσε. Τι είναι όμως η αλήθεια; Χρωστάμε σε φορείς του εξωτερικού ένα κολοσσιαίο ποσό που συνεχώς αυξάνεται. Αυτό το ποσό το χρωστάμε μονάχα σε μικρό ποσοστό στα κράτη. Το μεγαλύτερο μέρος οφείλεται σε κοινωνικούς φορείς όπως φορείς κοινωνικών ασφαλίσεων και σε τράπεζες, που «ανήκουν στο λαό», γιατί εκεί έχει εφαρμοστεί, εδώ και δεκαετίες, η συνταγή του λαϊκού καπιταλισμού, δηλαδή της διασποράς των μετοχών των τραπεζών σε μεγάλο αριθμό μισθωτών ή μικροεισοδηματιών.

Κάποια στιγμή οι υπεύθυνοι για την οικονομία των χωρών, που είναι μαζί μας στη ζώνη του ευρώ, ανακάλυψαν ότι το χρέος ήταν με δυσκολία βιώσιμο και ότι το πολιτικό μας σύστημα, όποιος και να κυβερνούσε ήταν εντελώς ανεύθυνο και δημιουργούσε νέα χρέη για να τρέφει ένα κράτος χαμηλής απόδοσης, που δεν εργαζόταν υπέρ του πολίτη αλλά υπέρ της διατήρησης διαφόρων συντεχνιακών ωφελημάτων για την υπαλληλία τους. Ο Σόιμπλε επανειλημμένα έχει υποστηρίξει ευνοϊκές λύσεις για την Ελλάδα μέχρι και στην ανατροπή της γνώμης όλων των άλλων χωρών, που είχαν άποψη πάνω στο ζήτημα. Αντίθετα με τους Γάλλους και τους Ιταλούς, που μας υποστηρίζουν με παπάρες, οι Γερμανοί, με την πρακτικότητα που τους διακρίνει, οδήγησαν σε άμεσες συμβιβαστικές λύσεις προβληματικών καταστάσεων πείθοντας και άλλους, που έχουμε φεσώσει και αρνούμαστε να το παραδεχθούμε.

Γιατί λοιπόν ο φίλος της Ελλάδας Σόιμπλε ανακάλυψε προχθές και έβαλε στο τραπέζι ως πηγή φορολογικών εσόδων την ελληνική ναυτιλία; Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα χρειάζεται να κάνουμε μία περιγραφή της θέσης της ελληνικής ναυτιλίας σε σχέση με την υπόλοιπο ελληνική οικονομία και βέβαια την παγκόσμια ναυτιλία.

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Όνειρο ήταν και πάει…

Αφού άκουσε κατά κόρον, από αυτούς που ήθελαν να διασώσουν, έστω και την τελευταία στιγμή, την αξιοπρέπεια της χώρας, παρατηρήσεις για το ψευτομάγκικο στυλ του, ο κύριος Τσίπρας κατάλαβε ότι έπρεπε να βρει κάποιο άλλο επιχείρημα. Κατάλαβε δηλαδή επιτέλους ότι διαπραγματεύσεις δεν κάνεις παρά μόνο αν έχεις ένα διαπραγματευτικό επιχείρημα περίπου ίσου βάρους με αυτό που κατέχει ο αντίπαλος. Τα πράγματα είναι απλά. Τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) κερδήθηκαν από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί χρειαζόταν ομοφωνία για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις διεύρυνσης για την Ισπανία και την Πορτογαλία και εμείς τις είχαμε παγώσει. Όσο πιο επαχθής είναι για τους άλλους η συμπεριφορά σου, όσο πιο επιζήμια είναι τα αποτελέσματα για την ομαλή πορεία της Κοινότητας και όσο πιο απομονωμένος είσαι, τόσο πιο αποτελεσματική διαπραγμάτευση κάνεις. Να λες όμως ότι «θα τους τρίψεις τα μούτρα» επειδή θα αρνηθείς να εισπράξεις τη δανειακή δόση, που ίσως δικαιούσαι μετά την αβέβαιη και καθυστερημένη αξιολόγηση, είναι πραγματικά γελοίο. Αντιθέτως εμείς κινδυνεύαμε, αν θέταμε ως όρο τη συζήτηση για οποιαδήποτε λύση, τη συζήτηση για το χρέος που καθιστούσε αδύνατη τώρα πια η προεκλογική περίοδος στη Γερμανία.

Η δημόσια συμπεριφορά του Τσίπρα μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα: ή είναι εντελώς ηλίθιος και ακατατόπιστος για τον τρόπο που λειτουργεί και αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή είναι πεπεισμένος ότι απευθύνεται σε ένα λαό ηλιθίων, ο οποίος αποδέχεται ότι βγαίνει από τα πρωθυπουργικά χείλη ακόμα και αν είναι κολοσσιαία ανακρίβεια.

Νέα έκτακτη Σύνοδος Κορυφής με ένα μόνο εθνικού ενδιαφέροντος θέμα ή τροποποίηση της ημερήσιας διάταξης τακτικής Συνόδου, ώστε να συμπεριλάβει και αυτό το θέμα, μπορεί να προταθεί μόνο από την τρέχουσα Προεδρεία του Συμβουλίου Υπουργών και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από κοινού. Αν η πρωτοβουλία αυτή δεν υπάρχει, μπορούν ενδεχόμενα να ασκήσουν πίεση συμπαγώς και ομοφώνως όλα τα κράτη μέλη. Για να ασχοληθεί λοιπόν με το ελληνικό χρέος η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να υπάρχει θετική προδιάθεση 27 χωρών και αλλεπάλληλα στάδια αποφάσεων ή επιχείρημα ρόπαλο του είδους που χρησιμοποίησε μετά το Δουβλίνο ο Ανδρέας Παπανδρέου παγώνοντας τις διαπραγματεύσεις και τις συναντήσεις με τις δύο υποψήφιες χώρες Ισπανία και Πορτογαλία.

Τα περί χρέους λοιπόν ήταν εξαρχής μια τσιπραίικη παπάρα. Μεγαλοπρεπέστατη! Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσε να εκβιάσει μη εισπράττοντας τα 8,5 δισ. υποτίθεται ότι ο προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος και έχει μάλιστα κάποια πλεονάσματα. Αυτό σημαίνει, κατά πάσα πιθανότητα, ότι υπάρχουν και είναι δυνατόν να καταβληθούν μισθοί και συντάξεις ορισμένων μηνών μετά την ηρωική απόφαση. Το τι θα γίνει στην πραγματική οικονομία, στη ρευστότητα των τραπεζών, στην πληρωμή επιτέλους των ποσών, που χρωστάει το δημόσιο δεξιά και αριστερά, αφήστε να το δούμε στην πράξη. Είναι σίγουρο πάντως ότι, αν δεν έπαιρνε αυτά τα 8,5 δισ., ο κύριος Τσίπρας…

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ
Link to my Facebook Page
Link to my Flickr Page
Link to my Linkedin Page
Link to my Rss Page
Link to my Twitter Page
Link to my Youtube Page
Σχετικά νέα

gazzetta.grΣαν σήμερα ο Πάγκαλος είπε το «Μαζί τα φάγαμε» (vid) | Plus ...gazzetta.grPlus: Πολιτική - Σαν σήμερα στις 21 Σεπτεμβρίου του 2010, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέ [...]

Η, μέσω Τζιάς, παρέμβαση του Θεοδ. Πάγκαλου για τις εκλογές του ...Η ΚαθημερινήΠαρέμβαση για τις εκλογικές διαδικασίες του νέου φορέα πραγματοποίησε ο πρ. Υπουργός του ΠΑΣΟΚ κ. Θεοδ. Πάγκαλος, από τη [...]

gazzetta.grΘεόδωρος Πάγκαλος και Βάνα Μπάρμπα διασκέδασαν στα ...gazzetta.grΘεόδωρος Πάγκαλος και Βάνα Μπάρμπα διασκέδασαν στα μπουζούκια (pic). Στιγμές από τις παλιές καλές εποχές. Οι «παλιές αγάπες. [...]

NewsBombΤσιρώνης όπως... Πάγκαλος: Την ευθύνη για την πετρελαιοκηλίδα ...NewsBombΕπιχειρώντας να αποτινάξει τις ευθύνες της κυβέρνησης για την τραγωδία στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής, ο... οικολόγος [...]

Politis News (Δελτίο Τύπου) (Ιστολόγιο)Διεκδικούν θέση Πάγκαλος και ΑλέξεPolitis News (Δελτίο Τύπου) (Ιστολόγιο)Την προετοιμασία του ολοκληρώνει σήμερα ο Άρης για το αυριανό εκτός έδρας παιχνίδι με τη [...]

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish