Κάτω τα χέρια από τη ναυτιλία Ι

Ο κύριος Σόιμπλε, Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, είναι πολιτικός. Εκλέγεται ελεύθερα και δημοκρατικά από πολίτες που τον εκτιμούν και τον σέβονται για τις ιδέες του και την πολιτική του πρακτική. Είναι συμπαθής ως άνθρωπος. Θύμα, πριν από δεκαετίες, μιας επίθεσης, που σε μεγάλο βαθμό αποδόθηκε σε παραφροσύνη, καταδικάστηκε έκτοτε να κινείται καθισμένος σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Η σημερινή Γερμανία έχει πολύ προχωρημένο σύστημα αλληλεγγύης προς τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ). Σε κάθε δημόσιο κτήριο, για όσους έχουν προβλήματα ευκινησίας, υπάρχουν μπαστούνια, δεκανίκια και καροτσάκια, για τις χειρότερες περιπτώσεις. Συμπαθέστατοι νεαροί και νεαρές σπρώχνουν το καροτσάκι σου και σε ξεναγούν, με την ευκαιρία αυτή στο κτήριο, που συνήθως προέρχεται από τη συνένωση πολλών κομματικών κτηρίων του «Κράτους, των Αγροτών και των Εργατών» και είναι ως εκ τούτου αχανές.

Ο Σόιμπλε όμως έρχεται πάντα με το καροτσάκι του στα συμβούλια υπουργών και επιμένει πεισματικά να γυρίζει τις ρόδες ο ίδιος αρνούμενος κάθε βοήθεια. Ο Σόιμπλε είναι μαχητικός. Υποστήριξε τις πιο σημαντικές υποθέσεις ατομικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας πολλές φορές ενώ η αρχηγός του κυρία Μέρκελ έπαιρνε αντίθετη πιο συντηρητική θέση.

Έπρεπε να φτάσει η φήμη του στα βάθη των Βαλκανίων, όπου κατοικεί ο μεγαλύτερος συκοφάντης και υβριστής λαός της περιοχής για να του βγει το όνομα ότι ήταν δήθεν εθνικοσοσιαλιστής. Υπήρχε ένας λαός στα Βαλκάνια που δεν ντρεπόταν όταν κάποιος σαν τον Καμμένο συκοφαντούσε κάποιον σαν τον Σόιμπλε. Οι Έλληνες θεώρησαν έκτοτε τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας ως εμπνευστή κάθε λύσης που δεν τους άρεσε. Τι είναι όμως η αλήθεια; Χρωστάμε σε φορείς του εξωτερικού ένα κολοσσιαίο ποσό που συνεχώς αυξάνεται. Αυτό το ποσό το χρωστάμε μονάχα σε μικρό ποσοστό στα κράτη. Το μεγαλύτερο μέρος οφείλεται σε κοινωνικούς φορείς όπως φορείς κοινωνικών ασφαλίσεων και σε τράπεζες, που «ανήκουν στο λαό», γιατί εκεί έχει εφαρμοστεί, εδώ και δεκαετίες, η συνταγή του λαϊκού καπιταλισμού, δηλαδή της διασποράς των μετοχών των τραπεζών σε μεγάλο αριθμό μισθωτών ή μικροεισοδηματιών.

Κάποια στιγμή οι υπεύθυνοι για την οικονομία των χωρών, που είναι μαζί μας στη ζώνη του ευρώ, ανακάλυψαν ότι το χρέος ήταν με δυσκολία βιώσιμο και ότι το πολιτικό μας σύστημα, όποιος και να κυβερνούσε ήταν εντελώς ανεύθυνο και δημιουργούσε νέα χρέη για να τρέφει ένα κράτος χαμηλής απόδοσης, που δεν εργαζόταν υπέρ του πολίτη αλλά υπέρ της διατήρησης διαφόρων συντεχνιακών ωφελημάτων για την υπαλληλία τους. Ο Σόιμπλε επανειλημμένα έχει υποστηρίξει ευνοϊκές λύσεις για την Ελλάδα μέχρι και στην ανατροπή της γνώμης όλων των άλλων χωρών, που είχαν άποψη πάνω στο ζήτημα. Αντίθετα με τους Γάλλους και τους Ιταλούς, που μας υποστηρίζουν με παπάρες, οι Γερμανοί, με την πρακτικότητα που τους διακρίνει, οδήγησαν σε άμεσες συμβιβαστικές λύσεις προβληματικών καταστάσεων πείθοντας και άλλους, που έχουμε φεσώσει και αρνούμαστε να το παραδεχθούμε.

Γιατί λοιπόν ο φίλος της Ελλάδας Σόιμπλε ανακάλυψε προχθές και έβαλε στο τραπέζι ως πηγή φορολογικών εσόδων την ελληνική ναυτιλία; Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα χρειάζεται να κάνουμε μία περιγραφή της θέσης της ελληνικής ναυτιλίας σε σχέση με την υπόλοιπο ελληνική οικονομία και βέβαια την παγκόσμια ναυτιλία.

LinkedInShare/Bookmark
Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Όνειρο ήταν και πάει…

Αφού άκουσε κατά κόρον, από αυτούς που ήθελαν να διασώσουν, έστω και την τελευταία στιγμή, την αξιοπρέπεια της χώρας, παρατηρήσεις για το ψευτομάγκικο στυλ του, ο κύριος Τσίπρας κατάλαβε ότι έπρεπε να βρει κάποιο άλλο επιχείρημα. Κατάλαβε δηλαδή επιτέλους ότι διαπραγματεύσεις δεν κάνεις παρά μόνο αν έχεις ένα διαπραγματευτικό επιχείρημα περίπου ίσου βάρους με αυτό που κατέχει ο αντίπαλος. Τα πράγματα είναι απλά. Τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) κερδήθηκαν από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί χρειαζόταν ομοφωνία για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις διεύρυνσης για την Ισπανία και την Πορτογαλία και εμείς τις είχαμε παγώσει. Όσο πιο επαχθής είναι για τους άλλους η συμπεριφορά σου, όσο πιο επιζήμια είναι τα αποτελέσματα για την ομαλή πορεία της Κοινότητας και όσο πιο απομονωμένος είσαι, τόσο πιο αποτελεσματική διαπραγμάτευση κάνεις. Να λες όμως ότι «θα τους τρίψεις τα μούτρα» επειδή θα αρνηθείς να εισπράξεις τη δανειακή δόση, που ίσως δικαιούσαι μετά την αβέβαιη και καθυστερημένη αξιολόγηση, είναι πραγματικά γελοίο. Αντιθέτως εμείς κινδυνεύαμε, αν θέταμε ως όρο τη συζήτηση για οποιαδήποτε λύση, τη συζήτηση για το χρέος που καθιστούσε αδύνατη τώρα πια η προεκλογική περίοδος στη Γερμανία.

Η δημόσια συμπεριφορά του Τσίπρα μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα: ή είναι εντελώς ηλίθιος και ακατατόπιστος για τον τρόπο που λειτουργεί και αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή είναι πεπεισμένος ότι απευθύνεται σε ένα λαό ηλιθίων, ο οποίος αποδέχεται ότι βγαίνει από τα πρωθυπουργικά χείλη ακόμα και αν είναι κολοσσιαία ανακρίβεια.

Νέα έκτακτη Σύνοδος Κορυφής με ένα μόνο εθνικού ενδιαφέροντος θέμα ή τροποποίηση της ημερήσιας διάταξης τακτικής Συνόδου, ώστε να συμπεριλάβει και αυτό το θέμα, μπορεί να προταθεί μόνο από την τρέχουσα Προεδρεία του Συμβουλίου Υπουργών και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από κοινού. Αν η πρωτοβουλία αυτή δεν υπάρχει, μπορούν ενδεχόμενα να ασκήσουν πίεση συμπαγώς και ομοφώνως όλα τα κράτη μέλη. Για να ασχοληθεί λοιπόν με το ελληνικό χρέος η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να υπάρχει θετική προδιάθεση 27 χωρών και αλλεπάλληλα στάδια αποφάσεων ή επιχείρημα ρόπαλο του είδους που χρησιμοποίησε μετά το Δουβλίνο ο Ανδρέας Παπανδρέου παγώνοντας τις διαπραγματεύσεις και τις συναντήσεις με τις δύο υποψήφιες χώρες Ισπανία και Πορτογαλία.

Τα περί χρέους λοιπόν ήταν εξαρχής μια τσιπραίικη παπάρα. Μεγαλοπρεπέστατη! Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσε να εκβιάσει μη εισπράττοντας τα 8,5 δισ. υποτίθεται ότι ο προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος και έχει μάλιστα κάποια πλεονάσματα. Αυτό σημαίνει, κατά πάσα πιθανότητα, ότι υπάρχουν και είναι δυνατόν να καταβληθούν μισθοί και συντάξεις ορισμένων μηνών μετά την ηρωική απόφαση. Το τι θα γίνει στην πραγματική οικονομία, στη ρευστότητα των τραπεζών, στην πληρωμή επιτέλους των ποσών, που χρωστάει το δημόσιο δεξιά και αριστερά, αφήστε να το δούμε στην πράξη. Είναι σίγουρο πάντως ότι, αν δεν έπαιρνε αυτά τα 8,5 δισ., ο κύριος Τσίπρας…

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Η περιφρόνηση προς την κοινωνία των πολιτών

Οι αποτυχημένοι αυτής της ζωής συνήθως τα βάζουν με την «κακούργα κενωνία». H κοινωνία όμως εύκολα περιλαμβάνει και τους καταγγέλλοντες. Τα επικοινωνιακά επιτελεία, όταν η εξουσία τους δώσει επαγγελματικές διαστάσεις, διαμορφώνουν πιο εξειδικευμένους στόχους: το σύστημα, τα παλιά κόμματα, ΠΑΣΟΚ (με μίσος) και Νέα Δημοκρατία (κάπως πιο ευγενικά, γιατί θυμούνται τη συγκυβέρνηση του ’89). Όταν η συμμαχία των αποτυχημένων σταλινικών της παρακμής και φασιστών με μικροαστική ευπρέπεια καταφέρνει να καταλύσει τους νόμους και το σύνταγμα από την ομώνυμη πλατεία εκφωνείται το τελικό σύνθημα, που ανακουφίζει κάθε καταπιεσμένη ολοκληρωτική ψυχή αυτής της εποχής σε αυτόν τον τόπο: «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή».

Στη διάρκεια του αγώνα για την κατάληψη της εξουσίας δύο ή τρεις γενεές νέων Ελλήνων μαθαίνουν ότι ο δημοκρατικός διάλογος είναι περιττός, ότι δίκιο έχει όποιος φωνάζει περισσότερο, ότι αλήθεια είναι αυτό που εξυπηρετεί και ότι τα αντικειμενικά γεγονότα δεν έχουν καμία σημασία και διάφορες άλλους κανόνες συμπεριφοράς, που προέρχονται από το οπλοστάσιο ενός Γκέμπελς και ενός Μπέρια, που συμπίπτουν στη διαπίστωση ότι ο σκοπός καθαγιάζει τα μέσα.

Οι ομάδες αυτές των αποτυχημένων κοινωνικά περιφρονούν βαθύτατα τον λαό και έχουν αυθαίρετα και αυταρχικά κατάσχει και ιδιοποιηθεί το δικαίωμα έκφρασης γνώμης άξιας σεβασμού από οποιονδήποτε δεν ταυτίζεται μαζί τους και δεν τους δοξολογεί. Είναι ανίκανοι να διατυπώσουν, όπως ο καθηγητής Δ. Νανόπουλος την παρακάτω ριζοσπαστική ιδέα: «Προφανώς, τους ανθρώπους αυτούς με το υψηλό IQ & EQ, θα υπάρχουν και εργάτες ή υπάλληλοι. Η ευφυΐα δεν κληρονομείται ούτε αποδίδεται σε κάποιον με βάση το επάγγελμα ή τους προγόνους του.

Οι πνευματικοί άνθρωποι δεν είναι καθόλου απαραίτητο να είναι φυσικοί, βιολόγοι, μαθηματικοί ή οτιδήποτε τέτοιο. Το μόνο που χρειάζεται να έχουν, είναι λογική σκέψη και συνείδηση κόσμου». (Δ. Νανόπουλος, Μ. Προβατάς στον «Τρίτο βράχο από τον ήλιο», Πατάκης 2015).

Παρακολουθείστε πόση περιφρόνηση προς τον κοινό πολίτη δείχνει ο πρόσφατος χειρισμός από τον πρωθυπουργό και τα φερέφωνά του, του θέματος της διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ο στόχος της ελληνικής κυβέρνησης ήταν η έναρξη χειρισμού του χρέους. Ακραίο όπλο, βόμβα πυρηνική του Τσιπρανέλ για να τους εξαναγκάσει για να ξεκινήσουν αυτή τη συζήτηση ήταν η απειλή σύγκλισης συνάντησης κορυφής. Ως άλλος Σαμψών, ο Βαλκάνιος νάνος απειλούσε τους συνομιλητές του: «αν δεν μου δώσετε τουλάχιστον μια έναρξη διαπραγμάτευσης για το χρέος , δεν θα πάρω την δόση των 10 δισεκατομμυρίων, που μου έχετε υποσχεθεί και τότε και εσείς δεν θα πάρετε το ποσό που αντιστοιχεί στα ληξιπρόθεσμα πλέον χρέη, που σας οφείλω. Αλλά δεν θα πάθετε μόνο αυτό. Θα σας σύρω σε συνάντηση κορυφής αποκλειστικά για το ελληνικό χρέος και εκεί θα σας χορέψω στον ήχο του ζουρνά και του πατροπαράδοτου νταουλιού μου». Τι έγινε και γύρισε στην Αθήνα ο Βαλκάνιος Σαμψών και εμφάνισε ως θρίαμβο τα 10 δις, που όπως ο ίδιος έχει καταγγείλει επανειλημμένα, όπως ήρθαν έφυγαν για τις πρωτεύουσες των δανειστών, τα ασφαλιστικά τους ταμεία και τα πιστωτικά τους ιδρύματα. Ο Σαμψών της Βίβλου είχε την μαγική ιδιότητα να αποκτά τεράστια δύναμη από την τριχοφυΐα του. Μπορεί να του έκοψε η Δαλιδά τα μαλλιά, αλλά είχαν αρχίσει να ξαναφυτρώνουν, γι’ αυτό και μπόρεσε, αγκαλιάζοντας δυο κολώνες να γκρεμίσει το ναό και να φωνάξει πεθαίνοντας αυτό το ιστορικό: «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Ο Τσίπρας είχε ξεκινήσει, πριν από 7 χρόνια, καταγγέλλοντας ως προδότες και όργανα του διεθνούς κεφαλαίου όλους όσους δεν δέχονταν την εξωφρενική θέση του για κούρεμα του ελληνικού χρέους. Είχα γράψει τότε σε ένα άρθρο μου ότι κούρεμα του χρέους δεν νοείται, με την έννοια της μείωσης του αρχικώς διατεθέντος κεφαλαίου. Θα έπρεπε λοιπόν να ζητήσουμε την επιμήκυνση της περιόδου καταβολής του χρέους και αν τούτο ήταν εφικτό, κάποια περίοδο χάριτος. Παράλληλα, θα μπορούσε να γίνει διαπραγμάτευση για τη διατήρηση των επιτοκίων στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα. Και οι δύο στόχοι θα ανακούφιζαν αισθητά την ελληνική οικονομία.

Το χρέος βεβαίως δεν είναι βιώσιμο, αν η πραγματική οικονομία είναι στάσιμη. Θα έπρεπε λοιπόν να σαρωθούν οι ιδεοληψίες και οι τοπικισμοί, που οδηγούν στη στασιμότητα και να επιδιωχθεί ειλικρινά και όχι συνθηματολογικά κάποιο ικανοποιητικό επίπεδο ανάπτυξης. Η ιδιωτική οικονομία έχει τεράστιες δυνατότητες. Τίποτα όμως δεν μπορεί να γίνει όσο διοικούν το κράτος ημιπαράφρονες αναρχοφασίστες.

Ανάπτυξη των υφιστάμενων πόρων δεν μπορεί να γίνει χωρίς επενδύσεις. Το κεφάλαιο είναι διεθνοποιημένο και έχει πολλές επιλογές. Κανείς δεν εμπιστεύεται την αποταμίευσή του σε τυχάρπαστα κοινωνικά αποβράσματα, που τίποτα δε διδάσκονται και επιμένουν φανατικά να περιφρονούν μια κοινωνία που δεν το αξίζει. Απλά και μόνο γιατί μια τυχαία δυσλειτουργία τους επέτρεψε να αρπάξουν την εξουσία. Για το φιάσκο της συνάντησης κορυφής, που βεβαίως δεν έγινε, ούτε ζητήθηκε, την επόμενη Κυριακή.

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Δεν υπάρχουν χυδαίες εκφράσεις, μόνο χυδαίοι άνθρωποι

Η νεοελληνική κοινωνία ωρίμασε απότομα. Το 1832, όταν οι πρώτες περιοχές του εθνικού μας πυρήνα αποσπάστηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ευρώπη, η Αμερική και άλλες περιοχές στον κόσμο έμπαιναν στη σύγχρονη εποχή. Ένα από τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν ήταν και η μίμηση ή η εφεύρεση τρόπων συμπεριφοράς. Οι άλλοι λαοί της Ευρώπης είχαν δημιουργήσει, με βάση τις ταξικές τους διακρίσεις, την ηλικία και το φύλο, μια σειρά από τυπικές εκφράσεις ή στάσεις του σώματος, που δήλωναν σεβασμό, υποταγή ή απλώς ευγένεια και αναγνώριση. Σε εμάς δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο. Σε μια κοινωνία μικροαστών, σε ένα σύστημα παραγωγής, που στηριζόταν βασικά στην αγροτική αυτάρκεια, νέες ομάδες εισέβαλαν κατά καιρούς στο προσκήνιο, εκμεταλλευόμενες τις πολιτικές εξελίξεις και επέβαλαν πρότυπα συμπεριφοράς, που εκφράζαν τις ταξικές διακρίσεις ή αποτελούσαν εισαγόμενες από τη δύση «εκσυγχρονιστικές» αντιλήψεις.

Χωρίς αμφιβολία, η αντιπαράθεση με χυδαίες λέξεις, δίκες προθέσεων, υποψίες και συκοφαντίες είναι καταδικαστέα. Ιδίως όταν γίνεται σε χώρους όπως το Κοινοβούλιο, που προϋποθέτουν μια νηφάλια και ουσιαστική ανταλλαγή επιχειρημάτων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγεται η οξεία και μαχητική σύγκρουση όταν τα θέματα που συζητούνται την επιβάλλουν. Εγώ έλεγα πάντα, ιδιαίτερα όταν άρχισαν οι απευθείας τηλεοπτικές μεταδόσεις των συνεδριάσεων της Βουλής, ότι πρέπει κανείς να μιλάει σαν να βρίσκεται σε κάθε καφενείο χωριού ή γειτονιάς. Να μη διαβάζει ένα εκ των προτέρων γραμμένο κείμενο ξύλινου κομματικού λόγου αλλά ούτε να προκαλεί και να ερεθίζει τον αντίπαλο, γιατί τότε στο καφενείο θα βγουν μαχαίρια.

Κανένας κοινοβουλευτικός δεν επιθυμεί τη δημιουργία συνθηκών εμφυλίου πολέμου. Οι μόνοι που το επιδιώκουν είναι από τη μια πλευρά οι αναρχοκομμουνιστές και από την άλλη οι εθνικιστές φασίστες. Οι δύο μικρές ομάδες δηλαδή, που είναι εχθροί του κοινοβουλευτισμού όπως το εκδήλωσαν πολύ καθαρά πρόσφατα κραυγάζοντας ενωμένοι από την πλατεία Συντάγματος: «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή».

Ανάλογα με τις στιγμές η ηγεσία της αλήτικης αυτής συμμαχίας θυμάται ή απορρίπτει την ευπρέπεια συμπεριφοράς. Άκουσα πρόσφατα σε μέσα μαζικής ενημέρωσης σημαίνοντα στελέχη του Τσιπρανέλ να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους λέγοντας ότι ουδέποτε αυτοί ενθάρρυναν ακρότητες και επιθέσεις εναντίον πολιτικών τους αντιπάλων. Που λοιπόν εξαφανίστηκαν οι τραμπούκοι που έκλεισαν τα ορυχεία χρυσού στη Χαλκιδική, που εμπόδισαν να ανοίξει ο χώρος υγειονομικής ταφής των στερεών υπολειμμάτων στην Κερατέα, που έδειραν ανελέητα μπροστά στους φακούς της τηλεόρασης τον βουλευτή κ. Χατζηδάκη και τον γραμματέα της ΓΣΕΕ κ. Παναγόπουλο; Ο σημερινός Πρωθυπουργός δεν ήταν αυτός που μας προειδοποιούσε από την αίθουσα της Βουλής «να μην τολμήσουμε να βγούμε από τα σπίτια μας»; Που πήγαν οι εκατοντάδες υβριστές και ασχημονούντες, οι οποίοι μας καλούσαν να φύγουμε από τη χώρα με ελικόπτερο ή ό,τι άλλο μέσο βρούμε εν πάσει περιπτώσει;

Πρόκειται για την ασχήμια μιας άτυχης στιγμής της ιστορίας της χώρας, που έχει βέβαια ιστορικές ρίζες αλλά σχετίζεται και με την πολιτική ευθύνη όσων κατάφεραν να κυβερνούν 2,5 χρόνια τώρα ως κυβέρνηση μειοψηφίας, να καταληστεύουν το λαό και να παραποιούν την πραγματικότητα με έναν αναίσχυντο τρόπο που δεν έχει ξαναγίνει. Το μόνο που άλλαξε είναι η ωριμότητα των πολιτών, που δεν διαθέτουν το χρόνο να εξελιχθούν με τους ρυθμούς ενός Ευρωπαίου. Έναν Τσίπρα τον στίβει ο ψηφοφόρος σαν λεμόνι και τον πετάει σαν άχρηστη λεμονόκουπα σε έναν από τους σωρούς σκουπιδιών, που έχει συσσωρεύσει η κυβερνητική ανικανότητα.

Posted in Καθημερινή

Το μονοπώλιο της εννόμου βίας

Ο υπουργός της κυβέρνησης Τσιπρανέλ και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Μπαλάφας, είπε σε πανελλήνια ακρόαση για τη δολοφονία του εντεκάχρονου Μάριου από αδέσποτη σφαίρα στο Μενίδι ότι σε όλους μπορεί να συμβεί καμία «στραβή» ή κάτι τέτοιο. Του απάντησε, πολύ σωστά, κάποιος στο διαδίκτυο ότι αν περνάς συστηματικά τα κόκκινα φανάρια και συγκρουστείς, δεν μπορείς να θεωρήσεις ότι «συνέβη μια στραβή». Ο ποινικός κώδικας έχει καθιερώσει μια σειρά από αδικήματα που προηγήθηκαν του θανάτου αυτού του μικρού και αθώου θύματος. Παράνομη οπλοκατοχή, οπλοχρησία και ασφαλώς θα υπάρχουν και άλλα αδικήματα που συνδέονται με αυτόν που πυροβόλησε παίρνοντας τον κίνδυνο να σκοτώσει. Είναι πολύ πιθανό ότι πρόκειται για έναν από τους εμπόρους ναρκωτικών και συστηματικούς κακοποιούς, που έχουν μετατρέψει ένα μέρος του Μενιδίου σε άβατο για τις αστυνομικές δυνάμεις.

Ένας άλλος υπουργός έσπευσε να αυτοκαταγγελθεί ως «κότα» όταν είπε ότι όσοι ψηφίσουν συμβιβαστική λύση σαν αυτή που υπέγραψε ο Τσίπρας και ψήφισε η πλειοψηφία του θα είναι «κότες» ενώ όσοι πούνε όχι θα είναι «αγρίμια». Και μετά εψήφισε τα καταγγελθέντα ο ίδιος. Εμφανίζεται στο διαδίκτυο να πυροβολεί με πιστόλι, το οποίο άγνωστο είναι από πού και πως το κατέχει. Και τι νόημα έχει η απειλητική φωτογράφιση μαζί του; Δεν ξέρω αν πρέπει να παραιτηθεί ο κύριος Τόσκας. Συνηθίζω να λέω ότι ορισμένες στιγμές στην πολιτική δράση ευθύνεται κανείς και για τα τυχαία. Όχι μόνο για αμέλεια. Αλλά, εν πάσει περιπτώσει, τους γραφικούς κύριο Μπαλάφα και κύριο Πολάκη γιατί δεν τους διώχνει κλωτσηδόν ο Πρωθυπουργός από την κυβέρνησή του; Επειδή τρέμει μήπως χάσει τα ψηφουλάκια τους;

Τι πρέπει να γίνει; Σήμερα και όχι αύριο όταν θα έχουμε θρηνήσει και άλλους νεκρούς:

  1. Να κοπεί ο ομφάλιος λώρος, που συνδέει τη σημερινή πλειοψηφία της Βουλής (και τους 153) με τους αναρχικούς, τους μπαχαλάκηδες και τους κάθε είδους περιθωριακούς και να καταργηθεί η ώσμωση που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην επαναστατική ιδεοληψία των κυβερνώντων και την βίαιη και έκνομη συμπεριφορά των κακομαθημένων.
  2. Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι Παρασκευόπουλου, που είναι υπεύθυνοι για την αύξηση της εγκληματικότητας, την αποδιάρθρωση του σωφρονιστικού συστήματος και για συγκεκριμένα θύματα παρανόμων πράξεων.
  3. Να φύγει το Πολυτεχνείο και όλα τα άλλα πανεπιστημιακά κτίρια, που έχουν γίνει άνδρα κακοποιών από το κέντρο της πόλης. Να χτιστούν νέα σύγχρονα κτίρια για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους στην πανεπιστημιούπολη ή σε κάποιο ανάλογο μέρος. Ειδικά στα ιστορικά κτίρια του Πολυτεχνείου, να επεκταθούν σύμφωνα με μελέτες, που έχουν γίνει ήδη, οι υπηρεσίες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου από το διπλανό κτίριο.
  4. Να εξαρθρωθούν τα δίκτυα παρανομίας στις περιοχές όπου υπάρχει ανομία και όπου δεν μπορεί η αστυνομία να εκτελέσει τα καθημερινά της καθήκοντα όπως στα Εξάρχεια και στις συνοικίες του Μενιδίου, που έχουν περάσει κάτω από τον έλεγχο των εμπόρων ναρκωτικών. Αν η αστυνομία δεν επαρκεί γι’ αυτό ας ενισχυθεί από μονάδες του στρατού. Δεν μπορεί να υπάρξει κράτος εάν δεν ισχύει η βασική αρχή ότι στις δημοκρατίες το κράτος έχει το μονοπώλιο της ένοπλης βίας.
  5. Με μεγάλης έκτασης επιχείρηση του στρατού και της αστυνομίας να αφοπλιστεί η Κρήτη, όπου η παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία έχει γίνει έθιμο και δοξάζεται ως ανδρική και παλικαρίσια συμπεριφορά. Για το σκοπό αυτό να κινητοποιηθούν και όλες οι προοδευτικές δυνάμεις της τοπικής κοινωνίας και οι διανοούμενοι, ώστε η δύναμη να συνδυαστεί με την πειθώ.

Έτσι και μόνο έτσι, θα αποκτήσει το ελληνικό κράτος το κύρος και την αξιοπρέπεια που απαιτούν οι συνομιλητές του και η Κοινωνία μας συνοχή και ηρεμία. Τότε και μόνον τότε, θα προσέλθουν οι επενδυτές, που ως πρώτη συνθήκη οποιασδήποτε επενδυτικής τους προσπάθειας, θέτουν την ύπαρξη τάξης και ασφάλειας. Με μπαλώματα δε λύνεται το πρόβλημα και το πρόβλημα είναι μέγιστο.

 

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ
Link to my Facebook Page
Link to my Flickr Page
Link to my Linkedin Page
Link to my Rss Page
Link to my Twitter Page
Link to my Youtube Page
Σχετικά νέα

Αχαϊκή: Ηρθαν Πάγκαλος-Σταυρόπουλος, έμεινε ο Αναγνωστόπουλοςpelop.grΠοδοσφαιριστές της Αχαϊκής είναι οι Γιάννης Σταυρόπουλος και Κώστας Πάγκαλος. Ο πρώτος έκανε πολύ καλές εμφανίσεις πέρυσι με τον Πή [...]

Πρώτο ΘΕΜΑΠάγκαλος για Τσίπρα: Ή είναι ηλίθιος ή απευθύνεται σε λαό ηλιθίωνΠρώτο ΘΕΜΑΣε άλλο σημείο του άρθρου, ο κ. Πάγκαλος αναφέρεται στο θέμα του χρέους, λέγοντας: «Τα περί χρέους λοιπόν ήταν εξαρ [...]

Πρώτο ΘΕΜΑΞαναχτύπησε ο Πάγκαλος: «Όλοι οι βλάκες έγιναν υπουργοί»!Πρώτο ΘΕΜΑΠάγκαλος είπε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Βήμα FM» μεταξύ άλλων ότι «πρέπει να φύγει αμέσως το αληταριό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- [...]

altsantiri.grΣε ρόλο «αγιογράφου» του Σόιμπλε ο Πάγκαλος – Είναι «φίλος της ...altsantiri.grΓια πολλά πράγματα είναι γνωστός ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Θεόδωρος Πάγκαλος. Μεταξύ αυτών, η αλήστου μνήμ [...]

Στην εποχή της δικτατορίας του Πάγκαλου (25-26 Ιουνίου 1925 - 26 ...ΕλευθερίαΗ απομάκρυνση λόγω υγείας και διαφωνιών του Ελευθερίου Βενιζέλου από την Ελλάδα στις 6 Μαρτίου 1924, στάθηκε η αφορμή το κό [...]

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish