Το γλωσσάριο της κωλοτούμπας – Απολυταρχία

  

Από την αρχαιότητα υπήρχαν δύο ειδών πολιτεύματα. Στη Δημοκρατία υπερίσχυε η ψήφος των περισσοτέρων. Οι αποφάσεις υιοθετούντο με ψηφοφορίες μετά από εκτενή, ανοιχτό και ανταγωνιστικό διάλογο. Στην αριστοκρατία αυτές οι διαδικασίες περιορίζονταν σε έναν αριθμό πολιτών, που καθόριζε η έγγειος ιδιοκτησία, ο πλούτος γενικότερα, η ανδρεία και πολεμική ικανότητα, μερικές φορές η ηλικία, η πείρα και η σοφία και συχνά ένας συνδυασμός από όλα αυτά.

Είναι λάθος να επαναλαμβάνουμε την ηλίθια φράση : «η Ελλάδα είναι το λίκνο της Δημοκρατίας». Με αυτό ξεπερνούν την αμηχανία τους οι Δυτικοί κάθε φορά που πρέπει να προσφωνήσουν κάποιον τυχαίο εκπρόσωπο του σημερινού γυφτομαχαλά, που με φανατισμό και υπομονή όλοι εμείς κατοικούμε. Οι αρχαίοι Δημοκράτες ήξεραν, βέβαια, ότι η κοινωνία τους διατηρούσε έγκλειστες και εξουδετερωμένες πολιτικά τις γυναίκες, δηλαδή το μισό πληθυσμό. Ήξεραν ακόμη ότι ο τρόπος ζωής τους προϋπόθετε την ύπαρξη μιας πλειοψηφίας σκλάβων και μετοίκων, που εξασφάλιζαν την παραγωγή υλικών αγαθών για τους πολίτες εν καιρώ ειρήνης και πολεμικών εφοδίων για τους πολέμους, που ήταν σχεδόν ακατάπαυστοι. Ήξεραν τέλος και αυτό είναι το σοβαρότερο επιχείρημα, ότι από τις δημοκρατικές κοινωνίες σπάνια και από τις ολιγαρχικές συχνότερα ξεπηδούσε, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, ένα καθεστώς απολυταρχικό, που ταυτιζόταν με την άρνηση όλων των προσωπικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Η απολυταρχία κυριαρχούσε στην αρχαιότητα και αμέσως μετά τη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους στον περιορισμένο γεωγραφικό του χώρο. Ως απολυταρχία κυβερνά ο Όθων και υπερασπίζοντας την εκ Θεού εξουσία του διώκεται και είναι μακρές και γνωστές σε όλους οι περιπέτειες του Οίκου των Γκλίξμπουργκ, που εξεδιώχθη τελικώς μαζί με τη χούντα των συνταγματαρχών μόλις το 1974. Αλλά και ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας, ο Έλλην Καποδίστριας, ως δικτάτωρ σκόπευε να κυβερνήσει, μιμούμενος τα ήθη και τα έθιμα του τσαρικού κράτους.

Ο απολυταρχικός τρόπος σκέψης έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία και στην ψυχολογία του Έλληνα. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει όλοι κάποιον αγανακτισμένο να εκστομίζει: «ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται». Ο Κοινοβουλευτισμός, που διεφθάρη από το σύστημα της πολιτικής πελατείας είναι βέβαια υπόλογος για μια σειρά από νοσηρές καταστάσεις του σήμερα. Είναι όμως λογικό ο πολίτης σε δημοσκοπήσεις, που αφορούν την εμπιστοσύνη που έχει στον έναν ή τον άλλο θεσμό, να φέρνει πρώτη την Εκκλησία, δεύτερο το Στρατό και τελευταίο και προτελευταία τον Τύπο και τη Βουλή; Είναι χαρακτηριστικό, πιστεύω, της κυρίαρχης ιδεολογίας, που οδηγεί σε αποτελέσματα σαν εκείνο της προηγούμενης Κυριακής, ότι σεβόμαστε και τιμούμε δύο θεσμούς που λειτουργούν εντελώς ανεξέλεγκτα, αεροστεγώς και βαρύνονται με μεγάλες περιπέτειες και καταστροφές στο παρελθόν. Ο μέσος Έλλην πολίτης σέβεται, τιμά και εμπιστεύεται τους Στρατηγούς και τους Μητροπολίτες αλλά όχι Βουλευτές, που εκλέγει κυρίαρχα με την ψήφο του και αντικαθιστά κατά βούληση, ούτε τον τύπο, που είναι καταδικασμένος να μην αγνοεί την αλήθεια και που, εν πάσει περιπτώσει, μπορεί κανείς να επιβραβεύσει ή να καταδικάσει κάνοντας τις επιλογές του είτε στο γραπτό τύπο, είτε στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, είτε στα κοινωνικά δίκτυα.

Είναι απόλυτα σύμφωνη με αυτό το πνεύμα η πρόσφατη απόφαση για την παραπομπή στο πειθαρχικό εννέα δημοσιογράφων, επειδή εκτιμούσαν διαφορετικά από την Κυβέρνηση τα όσα έλεγε και έπραττε ή τέλος πάντων, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, είχαν συγκροτήσει μια διαφορετική συνολικά αντίληψη από εκείνη των εγκαθέτων της.

Το πρώτο βήμα μετά τη διαπόμπευση της Βουλής με την ανεκδιήγητη Πρόεδρο για τον περιορισμό των ελευθεριών έγινε. Ποια ακριβώς θα είναι η εξέλιξη της διαδικασίας δεν ξέρουμε. Θα πρέπει να υπογράψουν δήλωση μετανοίας οι διαπρεπείς δημοσιογράφοι και οι τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί στους οποίους εμφανίζονται; Θα πρέπει να ανασκευάσουν λεπτομερώς και με επιχειρήματα τα όσα τους υπαγόρευε η κοινή τους λογική; Θα πρέπει για να γίνουν δεκτοί ξανά στη σφαίρα της ενημέρωσης να γονατίσουν εκλιπαρούντες χάρη μπροστά στον κ. Τσίπρα ή τέλος είναι GameOver για αυτούς και θα πρέπει να ψάξουν να βρουν άλλο επάγγελμα;

Πιστεύω πως ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης υπέρ του δικαιώματος στην ενημέρωση πρέπει άμεσα να λειτουργήσει.

LinkedInShare/Bookmark
Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ
Link to my Facebook Page
Link to my Flickr Page
Link to my Linkedin Page
Link to my Rss Page
Link to my Twitter Page
Link to my Youtube Page
Σχετικά νέα

Θεόδωρος Πάγκαλος: Ζω με 370 ευρώ τον μήνα, θέλω να τους δω κρεμασμένους  Πρώτο ΘΕΜΑΠάγκαλος: Ζω με 370 ευρώ το μήνα, είμαι κάτω από τα όρια της φτώχειας  Newsbeast.grΠάγκαλος: Βρίσκομαι κάτω από τα ό [...]

Πάγκαλος για Κατσίφα: Όποιος κραδαίνει όπλο να πυροβολείται από αστυνομία  SKAIΠάγκαλος: Όποιος κραδαίνει όπλο να πυροβολείται από την αστυνομία  Πρώτο ΘΕΜΑΠάγκαλος: Όποιος κραδαίνει όπλο, να πυροβολε [...]

Θεόδωρος Πάγκαλος: Η μοναξιά του «El Toro»  Πρώτο ΘΕΜΑΟ «μπίτνικ» της δεκαετίας του '60, ο αγωνιστής της ΕΔΑ, ο εξόριστος αριστερός, ο τυπάς που τριγυρνούσε στους διαδρόμους της Νομικής παρέα με [...]

Στο «μικροσκόπιο» της Δικαιοσύνης ο Πάγκαλος για υποθέσεις «μαύρου» χρήματος  CNN GreeceΕιδήσεις - Με εντολή που έδωσε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης, Δημήτρης Παπ [...]

Πριν την "πείνα": Το πόθεν έσχες Πάγκαλου όταν "τα τρώγαμε μαζί" - Γνώμες | News 24/7  NEWS 24/7Οκτώ χρόνια μετά το "μαζί τα φάγαμε" ο κ. Πάγκαλος μας λέει πως βρίσκεται [...]

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish