Το γλωσσάριο της κωλοτούμπας – Βάσεις

  

Οι συνομήλικοι μου, που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο είχαν συνδεθεί με αυτό που ονομάστηκε δημοκρατική παράταξη ή κεντροαριστερά πέρασαν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους υπό την επήρεια του συνθήματος: «έξω οι βάσεις του θανάτου». Η αναφορά ήταν προφανής. Αμερικάνοι, κυρίως αξιωματικοί και υπαξιωματικοί, 60.000 περίπου σε όλη την Ελλάδα, πάνω από 100.000 αν υπολογίζαμε και τα μέλη των οικογενειών τους , ήταν εγκατεστημένοι στη Σούδα έξω από τα Χανιά, σε ένα τμήμα του αεροδρομίου του Ελληνικού, στην παραλία της Νέας Μάκρης, στην Ελευσίνα, όπου υπήρχε σκαμμένος στις πλευρές της Πάρνηθας και χώρος αποθήκευσης πυρηνικών κεφαλών και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.

Τα συστήματα προπαγάνδας, τηλεπικοινωνιών και διαχείρισης υπερσύγχρονων μέσων αποτροπής, πυρηνικών και συμβατικών, ήταν απόλυτα ενταγμένα στο κλίμα του ψυχρού πολέμου και επομένως ήταν λογικό, με βάση τη λογική μας εκείνης της εποχής, να θεωρούμε αμυντική κάθε κίνηση του σοβιετικού στρατοπέδου και επιθετική κάθε αντίθετη κίνηση του ΝΑΤΟ και της Αμερικής. Ιδιαίτερα μετά τον θάνατο του Στάλιν και την επικράτηση του γραφικού και χαρωπού Ουκρανού χαχόλου Νικήτα Κρούτσεφ η φιλία και η συμπαράσταση προς την Σοβιετική Ένωση και την εξωτερική της πολιτική ήταν δεδομένη για έναν προοδευτικό νέο. Τότε είχα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ελληνοσοβιετικού συνδέσμου με πρόεδρο τον μακαρίτη Βαγγέλη Γιαννόπουλο και πρόεδρος του ελληνοκουβανικού με γενικό γραμματέα και κινητήρια δύναμη τον επίσης μακαρίτη Ανδρέα Λεντάκη. Τα χρόνια πέρασαν. Η τελευταία αξιοποίηση των αντιαμερικανικών αισθημάτων του λαού μας έγινε όταν το ΠΑΣΟΚ κέρδισε θριαμβευτικά τις εκλογές του 1981 και δε θα ξεχάσω ποτέ το ατέλειωτο ποτάμι που πανηγύριζε μεταξύ Ομόνοιας και Συντάγματος με δύο βασικά συνθήματα. Αυτό που προαναφέραμε για τις βάσεις και το άλλο πασίγνωστο: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο».

Για τις βάσεις υπήρχε και ειδική προσπάθεια με διαπραγματεύσεις, που διεξήγαγε με πλήρη πρωτοβουλία ο βετεράνος της πολιτικής και της δημοσιογραφίας Γιάννης Καψής, στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου και μέγας γνώστης της γλώσσας και της νοοτροπίας των Αμερικανών. Παράλληλα, όμως, και με ρυθμούς, που καμιά φορά δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε, άλλαζαν τα δεδομένα. Νέες τεχνολογίες, νέες ισορροπίες προετοίμαζαν σιγά, σιγά, πολλές φορές χωρίς να είναι ορατές με γυμνό μάτι, τις προϋποθέσεις της κατάρρευσης του κομμουνιστικού συστήματος παντού στην Ανατολική Ευρώπη και τελικά και στην ίδια τη Σοβιετική Ένωση. Η μία μετά την άλλη, οι αμερικανικές βάσεις μείωναν το προσωπικό τους και αντίστοιχα τους προϋπολογισμούς τους, είχαν λιγότερη σημασία για τις τοπικές κοινωνίες, άδειαζαν τους χώρους αποθήκευσης από τα πιο προηγμένα όπλα, που δεν ήταν πια τόσο ανάγκη να βρίσκονται τόσο κοντά στο «σιδηρούν παραπέτσαμα», το οποίον εξάλλου είχε σιγά, σιγά καταρρεύσει.

Ήρθε, λοιπόν, μια μέρα, που ακόμα και ο πιο επίμονος μαχητής ήταν υποχρεωμένος να αντιληφθεί ότι οι βάσεις δεν υπήρχαν πια και ότι αυτοί που ασχολούντο με τα κατάλοιπα μιας τέτοιας δυτικής δραστηριότητας ήταν πολύ διαφορετικοί από τους αγέρωχους πεζοναύτες του παρελθόντος. Γι’ αυτό, με μεγάλη έκπληξη και κάποιον κρυφό ενθουσιασμό διάβασα προχθές στην Καθημερινή (27/8/2015) την ακόλουθη είδηση: «Κατάρρευση των βάσεων. Ρεκόρ χαμηλού βαθμού εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση καταγράφηκε φέτος. Υποψήφιος εισήχθη με 1,13 στο Τμήμα Διοίκησης Οικονομίας και Επικοινωνίας Πολιτιστικών και Τουριστικών Μονάδων (sic) των ΤΕΙ στην Άμφισσα, αποκαλύπτοντας την υποβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος και του συστήματος πρόσβασης στα ΑΕΙ».

Δεν αλλάζουν, λοιπόν, οι στόχοι της Αριστεράς. Απλώς προσαρμόζονται. Κάποτε η βάση για να μη μείνεις στην ίδια τάξη ή για να εισαχθείς στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν 10 στα 20 ή 5 στα δέκα. Τώρα με λευκή κόλλα, γιατί αυτό περίπου φαντάζομαι περιγράφει η είδηση που σας ανέφερα, μπορείς να ξεκινήσεις τις σπουδές σου στην Άμφισσα. Ο Απόλλων μόνο μπορεί να καταλάβει με ποιο αντικείμενο θα ασχοληθείς! Όπως και να ‘ναι μετά από μερικά χρόνια φραπεδιάς και ταβλιού στις τοπικές καφετέριες, αν έχεις το κατάλληλο κομματικό «κονέ» και την τύχη να πέσεις πάνω σε κανέναν Προκόπη Παυλόπουλο, μπορεί να γίνεις μόνιμος δημόσιος υπάλληλος μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες άλλους.

Κάτω λοιπόν οι βάσεις και οι κοινωνικές διακρίσεις. Ζήτω οι «χρήσιμοι» δημόσιοι υπάλληλοι, που ψηφίζουν σύσσωμοι τα παλληκάρια της εθνικής και κοινωνικής αξιοπρέπειας. Ξέρετε δηλαδή ποιους. Αυτά τα παλληκάρια που δεν πονάν ποτέ.

 

LinkedInShare/Bookmark
Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ
Link to my Facebook Page
Link to my Flickr Page
Link to my Linkedin Page
Link to my Rss Page
Link to my Twitter Page
Link to my Youtube Page
Σχετικά νέα

Θεόδωρος Πάγκαλος: Όταν... «μαζί τα φάγαμε»  neakriti.grΣαν σήμερα ο πολιτικός από το βήμα της Βουλής μας άφησε άφωνους. Εννέα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που ο Θεόδωρος Πάγκαλος ... [...]

Χωρίς Πάγκαλο, Νικόλτση στη Σοχώρα  AthlitikoGrΕτοιμη είναι η ΑΕΕΚ ΣΥΝΚΑ για την πρεμιέρα του 8ου ομίλου της Γ' Εθνικής, όπου θα φιλοξενηθεί στη Σοχώρα από τον "νεοφώτιστο" Ρεθυμνιακό. [...]

Μήπως, τελικώς, «μαζί τα φάγαμε»;  https://www.parapolitika.grΚανείς δεν αμφέβαλε ότι η κυβέρνηση που θα διαδεχόταν τον ΣΥΡΙΖΑ θα κυβερνούσε με τα δεσμά με τα οποία αυτός έχει δέσει την χώρα. Απλώς θα [...]

Γ. Πάγκαλος: "Καλώς όρισες Πέρο στην οικογένεια του Αλμυρού"  Prisma NewsΜια σπουδαία μεταγραφή ολοκλήρωσε ο Αλμυρός ο οποίος ενέταξε στην δύναμη του τον επι χρόνια αρχηγό του ΟΦΗ και πρώτο [...]

"Σκληρό καρύδι" η Παλαιόχωρα για το ΣΥΝΚΑ (1-1)  AthlitikoGrΣΥΝΚΑ και Παλαιόχωρα μετά τις μεταξύ τους αναμετρήσεις στη Γ' Εθνική πρόσφεραν ένα δυνατό παιχνίδι και για το Κύπελλο Χανίων, [...]

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish