Το γλωσσάριο της κωλοτούμπας – Κυβερνοχώρος

  

Στο βιβλίο του, «Η τέχνη του πολέμου» (στα γαλλικά, ΕΚΔ. Hachette) ο πολιτικός διανοητής, που επηρέασε την πολιτική σκέψη της Κίνας επί αιώνες, μέχρι και τον Μάο, επανέρχεται συχνά σε μια προσφιλή του τακτική που θεωρεί κλειδί της στρατιωτικής και πολιτικής επικράτησης. Είναι η περίφημη «επιλογή των όπλων». Με άλλα λόγια, να αποφασίζεις ποια μορφή μάχης, τοποθεσία, γραμμή εφοδιασμού και όπλα σου ταιριάζουν καλύτερα και να οδηγείς με ελιγμούς τον αντίπαλο στην επιλογή αυτών ακριβώς των αποφάσεων. Ο Σουν Τζου έχει γίνει εσχάτως πολύ της μόδας στη Δύση. Στελέχη πολυεθνικών εταιριών πασχίζουν να τον διαβάσουν και να τον εφαρμόσουν σε περιπτώσεις που τους τυχαίνουν, ώστε να μπορέσουν να οδηγήσουν το συνομιλητή τους σε επωφελείς για τα συμφέροντά τους αποφάσεις. Πολιτικά επιτελεία εφαρμόζουν τα διδάγματά του, για να κερδίσουν εκλογικές αναμετρήσεις και πολλοί απλοί άνθρωποι τον έχουν διαβάσει απλά και μόνο για να ενισχύσουν τη δυνατότητα να επιτύχουν αυτό που θέλουν από τον/την σύντροφό τους.

Εντελώς εντυπωσιακό, όταν άρχισε η τραγωδία των Τζιχαντιστών (πριν από το πρόσφατο φιάσκο των Αραβικών Ανοίξεων), είναι το στοιχείο της χρησιμοποίησης, συχνά με στελέχη που έχουν προσέλθει από τη Δύση ως χειριστές, τεχνολογιών αιχμής. Πολύ γρήγορα δόθηκε η εντύπωση ότι εκτός απ’ το εντελώς ακατάλυτο μεσαιωνικό τους πάθος για το Κοράνι, διέθεταν και ένα άλλο συγκριτικό πλεονέκτημα. Οι Δυτικοί είχαν υποστεί μιαν ήττα στο ίδιο το πεδίο της υπεροχής τους, δηλαδή την ηλεκτρονική επικοινωνία, συλλογή πληροφοριών και τη δυνατότητα κατάστρωσης προγραμμάτων και σχεδίων.

Δε νομίζω ότι οι προγραμματιστές των πολιτικών επιτελείων και των μυστικών υπηρεσιών της Δύσης αντιλήφθησαν έγκαιρα τον κίνδυνο που προέκυπτε από την εξάπλωση του τζιχαντισμού. Σε μια πρώτη φάση, με χρησιμοποίηση σύγχρονων μέσων επικοινωνίας, κινητά τηλέφωνα, συστήματα ανατίναξης από απόσταση, μετάδοση τηλεοπτικών εικόνων από φρικτές διαδικασίες τιμωρίας αλλοδόξων κ.ο.κ. έμοιαζαν να είναι απόλυτα στα χέρια των ημιπαραφρόνων νεαρών στρατιωτών του Ισλάμ. Δεν καταλάβαιναν, βέβαια, οι ίδιοι επικεφαλείς του κινήματός τους ότι εφαρμόζοντας μια τεχνολογία, που είχε προέλθει από τη Δύση, ακολουθούσαν ακριβώς την παγίδα που είχε περιγράψει χιλιάδες χρόνια πριν ο Σουν Τζου, ότι έμπαιναν δηλαδή έφιπποι σε απόκρημνες χαράδρες όπου μόνο πεζοί είχαν ευχέρεια κίνησης και άλλα παρόμοια.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της κατάρριψης του πεπαλαιωμένου ρωσικού Σουχόι από δύο υπερσύγχρονα αεροπλάνα της τουρκικής αεροπορίας, που κατά πάσα πιθανότητα, έδρασαν εγκληματικά, δηλαδή χωρίς καμία προειδοποίηση. Το Σουχόι παράγεται, κατά κύριο λόγο, στην πόλη Νοβοσιμπίρσκ όπου για κάποιο λόγο είχα επισκεφθεί. Είδα το υπερσύγχρονο εργοστάσιο, μια πόλη μέσα στην πόλη και μια ολόκληρη συνοικία που ήταν αφιερωμένη στην αεροναυτική έρευνα. Τώρα θα πρέπει τα σύγχρονα Σουχόι, εφτά γενεές μεταγενέστερα αυτού που κατέρρευσαν, να αντιμετωπίσουν στους αιθέρες οι Τούρκοι πιλότοι. Η πανωλεθρία είναι δεδομένη.

Παράλληλα, σε τζαμιά και μορφωτικούς συνδέσμους σε μουσουλμανικά προάστια της Γερμανίας, του Βελγίου και της Γαλλίας είχε εκκολαφθεί το αβγό του τζιχαντισμού. Η Δύση αντιμετώπιζε αυτήν την εξέλιξη με τρόπο ανεκτικό. Εν μέρει γιατί είναι χαρακτηριστικό της δημοκρατίας να ανέχεται την ύπαρξη και τη λειτουργία ανθρώπων που δε σκέφτονται δημοκρατικά. Το κακό συμπληρωνόταν με την επιρροή προοδευτικών κύκλων αιχμής που θεωρούσαν την εγκατάσταση συστημάτων σκέψεων ηθικής και πολιτικής καταπίεσης στο πλαίσιο των κοινωνιών μας ιδιόρρυθμη, γραφική αλλά όχι επικίνδυνη.

Έπρεπε να αντιδράσουμε νωρίτερα. Βέβαια, ο καθένας έχει δικαίωμα να σκέφτεται ότι θέλει. Δεν μπορεί να γίνει συζήτηση επ’ αυτού. Η υποχρεωτική, όμως, αμφίεση των γυναικών με μπούργκα ή μαντίλα και η υποχρεωτική επανάληψη μέσα στους ναούς μιας αναγνωρισμένης μονοθεϊστικής θρησκείας συνθημάτων μίσους προς την πλειοψηφία της κοινωνίας μας, είναι ένα βήμα που δεν έπρεπε να γίνει ανεκτό. Η δημοκρατία έχει επίσης, όπως θα καταλάβουν οι φιλοξενούμενοί μας παράγοντες του ισλαμικού νεοφασισμού, ιδιαίτερα βαρύ χέρι. Τα smartphones, τα tablets και άλλα συμπράγκαλα δεν είναι παιχνίδια. Στα χέρια ενός δυτικού κράτους, ακόμα και αν είναι υπό τον έλεγχο φιλελεύθερων θεσμών, μπορούν να αποτελέσουν έναν τρομακτικό μηχανισμό καταπίεσης.

LinkedInShare/Bookmark
Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ
Link to my Facebook Page
Link to my Flickr Page
Link to my Linkedin Page
Link to my Rss Page
Link to my Twitter Page
Link to my Youtube Page
Σχετικά νέα

Με «παιδική κούκλα» μοιάζει ο Πάγκαλος… - Εφημερίδα Ημερήσια Ημαθίας  Ημερήσια - ΒέροιαΕίναι προφανές ότι οι δημοκρατικοί πολίτες της Βέροιας, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι κάθετα αντίθετο [...]

Η φούστα, ο Πάγκαλος και ο Μυριβήλης | Η Εφημερίδα των Συντακτών  Η Εφημερίδα των ΣυντακτώνΟ Μυριβήλης εμπνέεται και την απαγόρευση την κάνει θέμα σε έξι χρονογραφήματα, δημοσιευμένα από τις αρχές Δεκ [...]

Θεόδωρος Πάγκαλος: Σαν είπαν ότι είμαι Χριστιανός; – Δεν είμαι Χριστιανός!  Athens MagazineΠρόσφατα ο Θεόδωρος Πάγκαλος προκάλεσε την κοινή γνώμη λέγοντας: Σαν είπαν ότι είμαι Χριστιανός; – Δεν είμαι [...]

Πάγκαλος για Τσίπρα: Μήπως δεν ήσουν κομμουνιστής, αλλά μπαχαλάκιας;  indicatorΣφοδρή κριτική στον Αλέξη Τσίπρα, σχετικά με το ιδεολογικό του στίγμα, εξαπέλυσε ο Θεόδωρος Πάγκαλος, χαρακτηρίζοντας τον [...]

Για πρώτη φορά οι Κούρδοι παίρνουν θέση: «Σημίτης & Πάγκαλος Πρόδωσαν τον Οτσαλάν, εκτελούσαν εντολές  DiferNewsΑπό τις πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Φεβρουαρίου του 1999 στα διεθνή μέσα ενημέρωσης [...]

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish