Η περιφρόνηση προς την κοινωνία των πολιτών

Οι αποτυχημένοι αυτής της ζωής συνήθως τα βάζουν με την «κακούργα κενωνία». H κοινωνία όμως εύκολα περιλαμβάνει και τους καταγγέλλοντες. Τα επικοινωνιακά επιτελεία, όταν η εξουσία τους δώσει επαγγελματικές διαστάσεις, διαμορφώνουν πιο εξειδικευμένους στόχους: το σύστημα, τα παλιά κόμματα, ΠΑΣΟΚ (με μίσος) και Νέα Δημοκρατία (κάπως πιο ευγενικά, γιατί θυμούνται τη συγκυβέρνηση του ’89). Όταν η συμμαχία των αποτυχημένων σταλινικών της παρακμής και φασιστών με μικροαστική ευπρέπεια καταφέρνει να καταλύσει τους νόμους και το σύνταγμα από την ομώνυμη πλατεία εκφωνείται το τελικό σύνθημα, που ανακουφίζει κάθε καταπιεσμένη ολοκληρωτική ψυχή αυτής της εποχής σε αυτόν τον τόπο: «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή».

Στη διάρκεια του αγώνα για την κατάληψη της εξουσίας δύο ή τρεις γενεές νέων Ελλήνων μαθαίνουν ότι ο δημοκρατικός διάλογος είναι περιττός, ότι δίκιο έχει όποιος φωνάζει περισσότερο, ότι αλήθεια είναι αυτό που εξυπηρετεί και ότι τα αντικειμενικά γεγονότα δεν έχουν καμία σημασία και διάφορες άλλους κανόνες συμπεριφοράς, που προέρχονται από το οπλοστάσιο ενός Γκέμπελς και ενός Μπέρια, που συμπίπτουν στη διαπίστωση ότι ο σκοπός καθαγιάζει τα μέσα.

Οι ομάδες αυτές των αποτυχημένων κοινωνικά περιφρονούν βαθύτατα τον λαό και έχουν αυθαίρετα και αυταρχικά κατάσχει και ιδιοποιηθεί το δικαίωμα έκφρασης γνώμης άξιας σεβασμού από οποιονδήποτε δεν ταυτίζεται μαζί τους και δεν τους δοξολογεί. Είναι ανίκανοι να διατυπώσουν, όπως ο καθηγητής Δ. Νανόπουλος την παρακάτω ριζοσπαστική ιδέα: «Προφανώς, τους ανθρώπους αυτούς με το υψηλό IQ & EQ, θα υπάρχουν και εργάτες ή υπάλληλοι. Η ευφυΐα δεν κληρονομείται ούτε αποδίδεται σε κάποιον με βάση το επάγγελμα ή τους προγόνους του.

Οι πνευματικοί άνθρωποι δεν είναι καθόλου απαραίτητο να είναι φυσικοί, βιολόγοι, μαθηματικοί ή οτιδήποτε τέτοιο. Το μόνο που χρειάζεται να έχουν, είναι λογική σκέψη και συνείδηση κόσμου». (Δ. Νανόπουλος, Μ. Προβατάς στον «Τρίτο βράχο από τον ήλιο», Πατάκης 2015).

Παρακολουθείστε πόση περιφρόνηση προς τον κοινό πολίτη δείχνει ο πρόσφατος χειρισμός από τον πρωθυπουργό και τα φερέφωνά του, του θέματος της διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ο στόχος της ελληνικής κυβέρνησης ήταν η έναρξη χειρισμού του χρέους. Ακραίο όπλο, βόμβα πυρηνική του Τσιπρανέλ για να τους εξαναγκάσει για να ξεκινήσουν αυτή τη συζήτηση ήταν η απειλή σύγκλισης συνάντησης κορυφής. Ως άλλος Σαμψών, ο Βαλκάνιος νάνος απειλούσε τους συνομιλητές του: «αν δεν μου δώσετε τουλάχιστον μια έναρξη διαπραγμάτευσης για το χρέος , δεν θα πάρω την δόση των 10 δισεκατομμυρίων, που μου έχετε υποσχεθεί και τότε και εσείς δεν θα πάρετε το ποσό που αντιστοιχεί στα ληξιπρόθεσμα πλέον χρέη, που σας οφείλω. Αλλά δεν θα πάθετε μόνο αυτό. Θα σας σύρω σε συνάντηση κορυφής αποκλειστικά για το ελληνικό χρέος και εκεί θα σας χορέψω στον ήχο του ζουρνά και του πατροπαράδοτου νταουλιού μου». Τι έγινε και γύρισε στην Αθήνα ο Βαλκάνιος Σαμψών και εμφάνισε ως θρίαμβο τα 10 δις, που όπως ο ίδιος έχει καταγγείλει επανειλημμένα, όπως ήρθαν έφυγαν για τις πρωτεύουσες των δανειστών, τα ασφαλιστικά τους ταμεία και τα πιστωτικά τους ιδρύματα. Ο Σαμψών της Βίβλου είχε την μαγική ιδιότητα να αποκτά τεράστια δύναμη από την τριχοφυΐα του. Μπορεί να του έκοψε η Δαλιδά τα μαλλιά, αλλά είχαν αρχίσει να ξαναφυτρώνουν, γι’ αυτό και μπόρεσε, αγκαλιάζοντας δυο κολώνες να γκρεμίσει το ναό και να φωνάξει πεθαίνοντας αυτό το ιστορικό: «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Ο Τσίπρας είχε ξεκινήσει, πριν από 7 χρόνια, καταγγέλλοντας ως προδότες και όργανα του διεθνούς κεφαλαίου όλους όσους δεν δέχονταν την εξωφρενική θέση του για κούρεμα του ελληνικού χρέους. Είχα γράψει τότε σε ένα άρθρο μου ότι κούρεμα του χρέους δεν νοείται, με την έννοια της μείωσης του αρχικώς διατεθέντος κεφαλαίου. Θα έπρεπε λοιπόν να ζητήσουμε την επιμήκυνση της περιόδου καταβολής του χρέους και αν τούτο ήταν εφικτό, κάποια περίοδο χάριτος. Παράλληλα, θα μπορούσε να γίνει διαπραγμάτευση για τη διατήρηση των επιτοκίων στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα. Και οι δύο στόχοι θα ανακούφιζαν αισθητά την ελληνική οικονομία.

Το χρέος βεβαίως δεν είναι βιώσιμο, αν η πραγματική οικονομία είναι στάσιμη. Θα έπρεπε λοιπόν να σαρωθούν οι ιδεοληψίες και οι τοπικισμοί, που οδηγούν στη στασιμότητα και να επιδιωχθεί ειλικρινά και όχι συνθηματολογικά κάποιο ικανοποιητικό επίπεδο ανάπτυξης. Η ιδιωτική οικονομία έχει τεράστιες δυνατότητες. Τίποτα όμως δεν μπορεί να γίνει όσο διοικούν το κράτος ημιπαράφρονες αναρχοφασίστες.

Ανάπτυξη των υφιστάμενων πόρων δεν μπορεί να γίνει χωρίς επενδύσεις. Το κεφάλαιο είναι διεθνοποιημένο και έχει πολλές επιλογές. Κανείς δεν εμπιστεύεται την αποταμίευσή του σε τυχάρπαστα κοινωνικά αποβράσματα, που τίποτα δε διδάσκονται και επιμένουν φανατικά να περιφρονούν μια κοινωνία που δεν το αξίζει. Απλά και μόνο γιατί μια τυχαία δυσλειτουργία τους επέτρεψε να αρπάξουν την εξουσία. Για το φιάσκο της συνάντησης κορυφής, που βεβαίως δεν έγινε, ούτε ζητήθηκε, την επόμενη Κυριακή.

LinkedInShare/Bookmark
Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Δεν υπάρχουν χυδαίες εκφράσεις, μόνο χυδαίοι άνθρωποι

Η νεοελληνική κοινωνία ωρίμασε απότομα. Το 1832, όταν οι πρώτες περιοχές του εθνικού μας πυρήνα αποσπάστηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ευρώπη, η Αμερική και άλλες περιοχές στον κόσμο έμπαιναν στη σύγχρονη εποχή. Ένα από τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν ήταν και η μίμηση ή η εφεύρεση τρόπων συμπεριφοράς. Οι άλλοι λαοί της Ευρώπης είχαν δημιουργήσει, με βάση τις ταξικές τους διακρίσεις, την ηλικία και το φύλο, μια σειρά από τυπικές εκφράσεις ή στάσεις του σώματος, που δήλωναν σεβασμό, υποταγή ή απλώς ευγένεια και αναγνώριση. Σε εμάς δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο. Σε μια κοινωνία μικροαστών, σε ένα σύστημα παραγωγής, που στηριζόταν βασικά στην αγροτική αυτάρκεια, νέες ομάδες εισέβαλαν κατά καιρούς στο προσκήνιο, εκμεταλλευόμενες τις πολιτικές εξελίξεις και επέβαλαν πρότυπα συμπεριφοράς, που εκφράζαν τις ταξικές διακρίσεις ή αποτελούσαν εισαγόμενες από τη δύση «εκσυγχρονιστικές» αντιλήψεις.

Χωρίς αμφιβολία, η αντιπαράθεση με χυδαίες λέξεις, δίκες προθέσεων, υποψίες και συκοφαντίες είναι καταδικαστέα. Ιδίως όταν γίνεται σε χώρους όπως το Κοινοβούλιο, που προϋποθέτουν μια νηφάλια και ουσιαστική ανταλλαγή επιχειρημάτων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγεται η οξεία και μαχητική σύγκρουση όταν τα θέματα που συζητούνται την επιβάλλουν. Εγώ έλεγα πάντα, ιδιαίτερα όταν άρχισαν οι απευθείας τηλεοπτικές μεταδόσεις των συνεδριάσεων της Βουλής, ότι πρέπει κανείς να μιλάει σαν να βρίσκεται σε κάθε καφενείο χωριού ή γειτονιάς. Να μη διαβάζει ένα εκ των προτέρων γραμμένο κείμενο ξύλινου κομματικού λόγου αλλά ούτε να προκαλεί και να ερεθίζει τον αντίπαλο, γιατί τότε στο καφενείο θα βγουν μαχαίρια.

Κανένας κοινοβουλευτικός δεν επιθυμεί τη δημιουργία συνθηκών εμφυλίου πολέμου. Οι μόνοι που το επιδιώκουν είναι από τη μια πλευρά οι αναρχοκομμουνιστές και από την άλλη οι εθνικιστές φασίστες. Οι δύο μικρές ομάδες δηλαδή, που είναι εχθροί του κοινοβουλευτισμού όπως το εκδήλωσαν πολύ καθαρά πρόσφατα κραυγάζοντας ενωμένοι από την πλατεία Συντάγματος: «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή».

Ανάλογα με τις στιγμές η ηγεσία της αλήτικης αυτής συμμαχίας θυμάται ή απορρίπτει την ευπρέπεια συμπεριφοράς. Άκουσα πρόσφατα σε μέσα μαζικής ενημέρωσης σημαίνοντα στελέχη του Τσιπρανέλ να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους λέγοντας ότι ουδέποτε αυτοί ενθάρρυναν ακρότητες και επιθέσεις εναντίον πολιτικών τους αντιπάλων. Που λοιπόν εξαφανίστηκαν οι τραμπούκοι που έκλεισαν τα ορυχεία χρυσού στη Χαλκιδική, που εμπόδισαν να ανοίξει ο χώρος υγειονομικής ταφής των στερεών υπολειμμάτων στην Κερατέα, που έδειραν ανελέητα μπροστά στους φακούς της τηλεόρασης τον βουλευτή κ. Χατζηδάκη και τον γραμματέα της ΓΣΕΕ κ. Παναγόπουλο; Ο σημερινός Πρωθυπουργός δεν ήταν αυτός που μας προειδοποιούσε από την αίθουσα της Βουλής «να μην τολμήσουμε να βγούμε από τα σπίτια μας»; Που πήγαν οι εκατοντάδες υβριστές και ασχημονούντες, οι οποίοι μας καλούσαν να φύγουμε από τη χώρα με ελικόπτερο ή ό,τι άλλο μέσο βρούμε εν πάσει περιπτώσει;

Πρόκειται για την ασχήμια μιας άτυχης στιγμής της ιστορίας της χώρας, που έχει βέβαια ιστορικές ρίζες αλλά σχετίζεται και με την πολιτική ευθύνη όσων κατάφεραν να κυβερνούν 2,5 χρόνια τώρα ως κυβέρνηση μειοψηφίας, να καταληστεύουν το λαό και να παραποιούν την πραγματικότητα με έναν αναίσχυντο τρόπο που δεν έχει ξαναγίνει. Το μόνο που άλλαξε είναι η ωριμότητα των πολιτών, που δεν διαθέτουν το χρόνο να εξελιχθούν με τους ρυθμούς ενός Ευρωπαίου. Έναν Τσίπρα τον στίβει ο ψηφοφόρος σαν λεμόνι και τον πετάει σαν άχρηστη λεμονόκουπα σε έναν από τους σωρούς σκουπιδιών, που έχει συσσωρεύσει η κυβερνητική ανικανότητα.

Posted in Καθημερινή

Το μονοπώλιο της εννόμου βίας

Ο υπουργός της κυβέρνησης Τσιπρανέλ και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Μπαλάφας, είπε σε πανελλήνια ακρόαση για τη δολοφονία του εντεκάχρονου Μάριου από αδέσποτη σφαίρα στο Μενίδι ότι σε όλους μπορεί να συμβεί καμία «στραβή» ή κάτι τέτοιο. Του απάντησε, πολύ σωστά, κάποιος στο διαδίκτυο ότι αν περνάς συστηματικά τα κόκκινα φανάρια και συγκρουστείς, δεν μπορείς να θεωρήσεις ότι «συνέβη μια στραβή». Ο ποινικός κώδικας έχει καθιερώσει μια σειρά από αδικήματα που προηγήθηκαν του θανάτου αυτού του μικρού και αθώου θύματος. Παράνομη οπλοκατοχή, οπλοχρησία και ασφαλώς θα υπάρχουν και άλλα αδικήματα που συνδέονται με αυτόν που πυροβόλησε παίρνοντας τον κίνδυνο να σκοτώσει. Είναι πολύ πιθανό ότι πρόκειται για έναν από τους εμπόρους ναρκωτικών και συστηματικούς κακοποιούς, που έχουν μετατρέψει ένα μέρος του Μενιδίου σε άβατο για τις αστυνομικές δυνάμεις.

Ένας άλλος υπουργός έσπευσε να αυτοκαταγγελθεί ως «κότα» όταν είπε ότι όσοι ψηφίσουν συμβιβαστική λύση σαν αυτή που υπέγραψε ο Τσίπρας και ψήφισε η πλειοψηφία του θα είναι «κότες» ενώ όσοι πούνε όχι θα είναι «αγρίμια». Και μετά εψήφισε τα καταγγελθέντα ο ίδιος. Εμφανίζεται στο διαδίκτυο να πυροβολεί με πιστόλι, το οποίο άγνωστο είναι από πού και πως το κατέχει. Και τι νόημα έχει η απειλητική φωτογράφιση μαζί του; Δεν ξέρω αν πρέπει να παραιτηθεί ο κύριος Τόσκας. Συνηθίζω να λέω ότι ορισμένες στιγμές στην πολιτική δράση ευθύνεται κανείς και για τα τυχαία. Όχι μόνο για αμέλεια. Αλλά, εν πάσει περιπτώσει, τους γραφικούς κύριο Μπαλάφα και κύριο Πολάκη γιατί δεν τους διώχνει κλωτσηδόν ο Πρωθυπουργός από την κυβέρνησή του; Επειδή τρέμει μήπως χάσει τα ψηφουλάκια τους;

Τι πρέπει να γίνει; Σήμερα και όχι αύριο όταν θα έχουμε θρηνήσει και άλλους νεκρούς:

  1. Να κοπεί ο ομφάλιος λώρος, που συνδέει τη σημερινή πλειοψηφία της Βουλής (και τους 153) με τους αναρχικούς, τους μπαχαλάκηδες και τους κάθε είδους περιθωριακούς και να καταργηθεί η ώσμωση που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην επαναστατική ιδεοληψία των κυβερνώντων και την βίαιη και έκνομη συμπεριφορά των κακομαθημένων.
  2. Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι Παρασκευόπουλου, που είναι υπεύθυνοι για την αύξηση της εγκληματικότητας, την αποδιάρθρωση του σωφρονιστικού συστήματος και για συγκεκριμένα θύματα παρανόμων πράξεων.
  3. Να φύγει το Πολυτεχνείο και όλα τα άλλα πανεπιστημιακά κτίρια, που έχουν γίνει άνδρα κακοποιών από το κέντρο της πόλης. Να χτιστούν νέα σύγχρονα κτίρια για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους στην πανεπιστημιούπολη ή σε κάποιο ανάλογο μέρος. Ειδικά στα ιστορικά κτίρια του Πολυτεχνείου, να επεκταθούν σύμφωνα με μελέτες, που έχουν γίνει ήδη, οι υπηρεσίες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου από το διπλανό κτίριο.
  4. Να εξαρθρωθούν τα δίκτυα παρανομίας στις περιοχές όπου υπάρχει ανομία και όπου δεν μπορεί η αστυνομία να εκτελέσει τα καθημερινά της καθήκοντα όπως στα Εξάρχεια και στις συνοικίες του Μενιδίου, που έχουν περάσει κάτω από τον έλεγχο των εμπόρων ναρκωτικών. Αν η αστυνομία δεν επαρκεί γι’ αυτό ας ενισχυθεί από μονάδες του στρατού. Δεν μπορεί να υπάρξει κράτος εάν δεν ισχύει η βασική αρχή ότι στις δημοκρατίες το κράτος έχει το μονοπώλιο της ένοπλης βίας.
  5. Με μεγάλης έκτασης επιχείρηση του στρατού και της αστυνομίας να αφοπλιστεί η Κρήτη, όπου η παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία έχει γίνει έθιμο και δοξάζεται ως ανδρική και παλικαρίσια συμπεριφορά. Για το σκοπό αυτό να κινητοποιηθούν και όλες οι προοδευτικές δυνάμεις της τοπικής κοινωνίας και οι διανοούμενοι, ώστε η δύναμη να συνδυαστεί με την πειθώ.

Έτσι και μόνο έτσι, θα αποκτήσει το ελληνικό κράτος το κύρος και την αξιοπρέπεια που απαιτούν οι συνομιλητές του και η Κοινωνία μας συνοχή και ηρεμία. Τότε και μόνον τότε, θα προσέλθουν οι επενδυτές, που ως πρώτη συνθήκη οποιασδήποτε επενδυτικής τους προσπάθειας, θέτουν την ύπαρξη τάξης και ασφάλειας. Με μπαλώματα δε λύνεται το πρόβλημα και το πρόβλημα είναι μέγιστο.

 

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Άβατα και μειονότητες

Τον καιρό της Πασοκαρίας, το εξευρωπαϊσμένο Σημιταριό εισήγαγε από τη Δυτική Ευρώπη και τους διεθνείς οργανισμούς τη λέξη Ρομά. Με τον χαρακτηριστικό φανατισμό, που κάνει τα ψώνια ικανά να θυσιάσουν τη ζωή τους για ένα ανύπαρκτο θέμα, όποιος χρησιμοποιούσε την παλιότερη, ευπρεπέστερη λέξη «Τσιγγάνος» ήταν «ρατσιστής», «φασίστας» ή απλώς «ξεμωραμένος αντιδραστικός». Παραβλέπανε οι θεσμοθετούντες ότι το «Ρομά» είχε προέλθει από την αναφορά ως χώρας προέλευσης της Ρουμανίας, ενώ οι δικοί μας Τσιγγάνοι αμυδρώς γνώριζαν ότι υπάρχει τέτοια χώρα. Οι Έλληνες Τσιγγάνοι ζούσαν αρχικά στα ευρύτερα σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και συνέχισαν μετά, για τέσσερις και πλέον αιώνες, να κινούνται μέσα στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε, όπου η πίεση ή το δέλεαρ δημιουργούσε τις κατάλληλες προϋποθέσεις, μετατρέπονταν από ευσεβείς χριστιανοί σε ευσεβείς μουσουλμάνους, με έντονο συνκρετισμό (η Παναγία λατρεύεται πολλές φορές με εικόνες ορθόδοξης προέλευσης σε πολλούς τόπους προσκύνησης μουσουλμάνων γυναικών).

Επίσης, το Σημιταριό της Πασοκαρίας δεν συγκινήθηκε καθόλου από το γεγονός ότι οι ίδιοι οι Τσιγγάνοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους έτσι και ρωτούσαν μάλιστα άναυδοι: «Τι είναι πάλι αυτό το Ρομά που μας κοπανάτε;»

Οι Τσιγγάνοι είχαν εξαιρετικά εξειδικευμένο και χρήσιμο ρόλο στην παραδοσιακή οικονομία, που εξαφανίζεται μέσα στις περιπέτειες της κατοχής και του εμφύλιου πολέμου. Είχαν πολύ συγκεκριμένους ρόλους μεγάλης παραγωγικής σημασίας. Πετάλωναν τα άλογα και τα άλλα μεταφορικά ζώα, γανώναν τα σκεύη μαγειρικής, ακόνιζαν μαχαίρια και άλλα κοφτερά και αιχμηρά εργαλεία, έπλεκαν καλάθια για να μεταφέρονται τα αγροτικά προϊόντα κ.ο.κ. και βεβαίως σε κάθε γιορτή και πανηγύρι έπαιζε πρωτεύοντα ρόλο ο τσιγγάνος αυτοδίδακτος μουσικός. Σιγά, σιγά εξαφανίστηκαν όλες αυτές οι απασχολήσεις. Τα ζώα αντικαταστάθηκαν από αυτοκίνητα και τρακτέρ, τα σκεύη αντικαταστάθηκαν από αλουμίνιο και τα καλάθια από πλαστικό και ελάχιστοι μόνο μύστες παρακολουθούν τη μοναδική στον κόσμο μουσική δημιουργία ενός Πέτρο Λούκα Χαλκιά ή άλλων ανάλογων στο δημοτικό τραγούδι.

Οι δυναμικοί και αεικίνητοι Τσιγγάνοι με τα πολλά παιδιά έπρεπε να ζήσουν. Προσαρμόστηκαν στις νομαδικές συνήθειες, που επέβαλλε ο τρόπος ζωής τους. Αντικατάστησαν τα παραδοσιακά προϊόντα με καινούργια. Με μυστηριώδεις τρόπους μονοπώλησαν το εμπόριο και τη διάχυση στην αγορά επίπλων για το ύπαιθρο (τραπέζια και καρέκλες), που ήταν φτιαγμένα από ένα μονοκόμματο κομμάτι πλαστικό και αργότερα, για μια πιο εύσωμη ή παχύσαρκη πελατεία, πιο σύνθετα έπιπλα από ψάθα και καλάμι. Έγιναν πλανόδιοι χονδρέμποροι, που τροφοδοτούσαν τα παλαιοπωλεία και τέλος πουλούσαν νεογέννητα πουλερικά για ανατροφή. Μεγάλο ρόλο έπαιζαν επίσης οι Τσιγγάνοι στο εμπόριο και τη συλλογή οπωροκηπευτικών, ιδίως μεγάλου όγκου και μικρής εμπορευματικής αξίας.

Μετά ήρθαν τα χαλιά, πάσης φύσεως, που παρήγοντο από ελληνικές και ξένες βιομηχανίες και εισήγοντο επίσης από τις χώρες της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου, που είχαν απαλλαγεί από το αυστηρό πλαίσιο της Σοβιετικής Ένωσης. Εκεί άρχισαν και οι πρώτες δυνατότητες ημιπαράνομης δραστηριότητας, δηλαδή λαθρεμπορίου. Πολύ σύντομα, οι συνοικίες των Τσιγγάνων γέμισαν ναρκωτικά, ο λευκός θάνατος εγκαταστάθηκε και ένα ολόκληρο σύστημα ζήτησε προστασία και επομένως εξοπλισμό συγκεκριμένων στοιχείων της νεολαίας. Το εγκληματικό πανόραμα είχε ολοκληρωθεί. Η δειλία και η πολιτική σύγχυση των δυνάμεων καταστολής, οδήγησε στο σημερινό «άβατο». Ολόκληρες περιοχές, όπως τα Εξάρχεια, ξεφεύγουν από τον έλεγχο της πολιτείας και μεταβάλλονται ουσιαστικά σε αυτόνομα κράτη, όπου επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας. Από εκεί και πέρα ήταν εύκολο να θρηνήσουμε ανθρώπινα θύματα και να ιδεολογηθεί το προπέτασμα καπνού που απειλεί τη χώρα. Αλληλέγγυοι «Ρομά», συγκεχυμένα και ευθυνόφοβα σώματα ασφαλείας και έντονη ιδεοληψία στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Κοινοβουλευτικής τους Ομάδας δημιουργούν το σημερινό νέφος δύσοσμου και ανθυγιεινού καπνού, που μας πνίγει όλους.

 

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ

Η προσωπικότητα και η δημιουργία νέου πολιτικού χώρου

Στα μέχρι τώρα κείμενά μας καταλήξαμε σε ορισμένα συμπεράσματα. Αυτά είναι λίγο πολύ τα εξής:

  1. Η παγκοσμιοποίηση μόλις έχει ξεκινήσει και στο βαθμό που εξαρτάται από την πρόοδο της τεχνολογίας και τη συσσώρευση μεγάλων και ευκίνητων κερδοσκοπικών κεφαλαίων, θα επιταχυνθεί και οι συνέπειές της θα είναι σημαντικότερες για τους λαούς και κυρίως για τους πρωτοπόρους, δηλαδή αυτούς που θα ξεκινήσουν νωρίτερα και θα συμμετέχουν σε πόλους ώθησης των πραγμάτων προς τα εμπρός.
  2. Η παγκοσμιοποίηση παράγει γενικώς πρόοδο και ενισχύει τους κατοίκους όλων των περιοχών όπου επεκτείνεται αλλά με τρόπο άνισο. Δεν περιλαμβάνει αυτόματους μηχανισμούς ανακατανομής, αφήνει να διαιωνιστούν ή ενισχύει υφιστάμενες ανισότητες ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες και ανάμεσα αδύνατες και πιο δυνατές χώρες.
  3. Η παγκοσμιοποίηση λοιπόν έχει ανάγκη, για να ολοκληρωθεί χωρίς προβλήματα, μια παρεμβατική οικονομική πολιτική. Επειδή τα εθνικά κράτη είναι μια υφιστάμενη ακόμα πραγματικότητα και η φυσική και αβίαστή τους αλληλεγγύη είναι απαραίτητη για την επιτυχία αυτού του είδους της παρεμβατικής πολιτικής, είναι απαραίτητη η δημιουργία υπερεθνικών υποσυνόλων, που στην περίπτωσή μας δεν μπορεί να είναι άλλο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Μακρόν έδειξε πολύ καθαρά ότι μπορεί να τραγουδάει με ενθουσιασμό τους αιμοδιψείς και αιμοσταγείς στίχους της Μασσαλιώτιδας, αφού βάδισε προς την εξέδρα της νίκης τελετουργικά ακολουθώντας τον «ύμνο της χαράς» του Γερμανού Μπετόβεν, που καλεί σε συσπείρωση γύρω από τα ευρωπαϊκά ιδεώδη.
  4. Ειδικότερα σε χώρες που είναι στη δική μας κατάσταση, δηλαδή που έχουν να αποπληρώσουν ένα τεράστιο εξωτερικό χρέος, δεν είναι δυνατόν να μιλάμε πια για Δεξιά και Αριστερά. Και παραπέρα ο φυσικός και ιστορικός ρόλος της Αριστεράς μπορεί να υπάρχει θεωρητικά και να ανακύψει ξανά στο μέλλον αλλά προς το παρόν δεν υφίσταται. Όταν δεν υπάρχει πλεόνασμα και για όσον καιρό η κατάσταση αυτή θα συνεχίζεται, η αναδιανομή είναι αδύνατη. Η δημιουργία πλεονάσματος είναι απαραίτητη. Το άνοιγμα των θυρών για να έρθουν στη χώρα μας ξένα επενδυτικά κεφάλαια δεν είναι ξεπούλημα. Είναι επιβαλλόμενη, συνειδητή και επιστημονικά θεμελιωμένη πατριωτική πολιτική.

 

Στο σημείο αυτό, επειδή οι παλιοί μηχανισμοί αντιστέκονται και αυτό είναι φυσιολογικό, ανακύπτει ο ρόλος του δημιουργού, δηλαδή του ηγέτη. Οι ορθολογιστές και εκσυγχρονιστές που πλαισιώνουν την ελληνική κεντροαριστερά δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν την ανάγκη της ανάδειξης  λαοπρόβλητου ηγέτη.

Έζησα τον Α. Παπανδρέου από τα πρώτα βήματα της δημιουργίας του ΠΑΣΟΚ. Τελικώς με κατέκτησε. Ήταν όμως ο ένας, ο μοναδικός. Βλέπω σήμερα την κακή απομίμηση της παπανδρεϊκής εμπειρίας από τον Τσίπρα. Ο λαός είναι πρόθυμος να ακολουθήσει έναν Μακρόν ή παλιότερα έναν Ανδρέα Παπανδρέου. Όχι όμως έναν Τσίπρα. Και αυτό γιατί του λείπουν βασικά πράγματα.

-        Ουσιαστική και βαθιά μόρφωση. Με παροιμίες, συνθήματα αμφιθεάτρων και γλυκανάλατα ενθυμήματα από την υπαρκτή ή φανταστική παγκόσμια επαναστατική ιστορία δεν καταστρώνεται πολιτικός λόγος με πάνδημη εμβέλεια.

-         Επίσης, έχει σημασία η ύπαρξη της κρίσης. Οι λόγοι και οι κατασκευές τεχνητής αληθοφάνειας, η ρητορική δημαγωγία δηλαδή, πρέπει να πείσει ότι την κατάλληλη στιγμή υπάρχει μια κρύα και ολοκληρωμένη εκτίμηση των γεγονότων και ότι η σωστή απόφαση διαμορφώνεται εν ψυχρώ.

Ο Τσίπρας θα μπορούσε να είναι ο ηγέτης του μεγάλου Κέντρου, που φαίνεται ότι θα κυβερνήσει τη χώρα μας και θα δώσει διέξοδο στα προβλήματα που σήμερα δηλητηριάζουν την ύπαρξή μας. Είχε όμως αναστολές. Στην αρχή δεν επιθυμούσε αρκετά τη μεταστροφή του. Τώρα πια δεν είναι κανένα τζόβενο. Θα γελοιοποιήσει τελικά τον εαυτό του και θα απέλθει κάτω από τη γενική κατακραυγή έτσι απλά.

Posted in Άρθρα, Βήμα, ΤΟΒΗΜΑ
Link to my Facebook Page
Link to my Flickr Page
Link to my Linkedin Page
Link to my Rss Page
Link to my Twitter Page
Link to my Youtube Page
Σχετικά νέα

gazzetta.grΣαν σήμερα ο Πάγκαλος είπε το «Μαζί τα φάγαμε» (vid) | Plus ...gazzetta.grPlus: Πολιτική - Σαν σήμερα στις 21 Σεπτεμβρίου του 2010, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέ [...]

Η, μέσω Τζιάς, παρέμβαση του Θεοδ. Πάγκαλου για τις εκλογές του ...Η ΚαθημερινήΠαρέμβαση για τις εκλογικές διαδικασίες του νέου φορέα πραγματοποίησε ο πρ. Υπουργός του ΠΑΣΟΚ κ. Θεοδ. Πάγκαλος, από τη [...]

gazzetta.grΘεόδωρος Πάγκαλος και Βάνα Μπάρμπα διασκέδασαν στα ...gazzetta.grΘεόδωρος Πάγκαλος και Βάνα Μπάρμπα διασκέδασαν στα μπουζούκια (pic). Στιγμές από τις παλιές καλές εποχές. Οι «παλιές αγάπες. [...]

NewsBombΤσιρώνης όπως... Πάγκαλος: Την ευθύνη για την πετρελαιοκηλίδα ...NewsBombΕπιχειρώντας να αποτινάξει τις ευθύνες της κυβέρνησης για την τραγωδία στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής, ο... οικολόγος [...]

Politis News (Δελτίο Τύπου) (Ιστολόγιο)Διεκδικούν θέση Πάγκαλος και ΑλέξεPolitis News (Δελτίο Τύπου) (Ιστολόγιο)Την προετοιμασία του ολοκληρώνει σήμερα ο Άρης για το αυριανό εκτός έδρας παιχνίδι με τη [...]

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish